A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 30 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Francais_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkurkish_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours

Links to indexes of first few lines of all posts of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021 | of 2022 | of 2023 | of 2024 | of 2025

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(tr) Italy, FAI, Umanita Nova #30-25 - Çalışmak Yoksulluk Yarattığında. ISTAT Raporu (ca, de, en, it, pt)[makine çevirisi]

Date Sun, 30 Nov 2025 07:53:28 +0200


5,7 milyondan fazla insan mutlak yoksulluk içinde yaşıyor. Kuzey ve Güney arasındaki uçurum büyüyor, ancak yoksulluk giderek daha "sosyal" ve yaygın hale geliyor. İşçiler, işsizler, emekliler ve yabancı aileler, Emek Cumhuriyeti'nin yeni yoksulları. ---- Yoksulluktan kurtulmak için tek başına çalışmak yeterli değil. Emekli maaşı, başınızı sokacak bir çatı veya hatta iki gelire sahip olmak bile yeterli değil. ISTAT'ın İtalya'daki yoksulluk üzerine yeni raporu, istatistiksel istikrarın yapısal yoksulluğu maskelediği bir ülke tablosu çiziyor. 2024 yılında 2,2 milyondan fazla aile (toplamın %8,4'ü) ve 5,7 milyon birey (nüfusun %9,8'i) mutlak yoksulluk içinde yaşıyor. Bu rakamlar 2023'teki rakamlarla kıyaslandığında resmi olarak değişmese de, daha derin bir gerçeği ortaya koyuyor: yoksulluk artık "marjinal" bir durum değil; sıradan bir durum.

Yoksulluk artık işsizliğin değil, aynı zamanda çalışmanın da yüzü. Birincil bakım verenin mavi yakalı işçi veya benzeri bir işte çalıştığı ailelerde yoksulluk oranı %15,6'ya ulaşırken, işsizler arasında %21'i aşıyor. Serbest çalışanlar arasında bile bu oran önemli bir düzeyde (%7,4). Başka bir deyişle, iş -gerçek, güvencesiz, düşük ücretli iş- artık bir özgürleşme aracı değil, bir hayatta kalma aracı. Bu, "tam istihdam"ın refahla eş anlamlı olduğu mitine dayanan tüm toplumsal modeli sorgulayan bir işaret: Günümüzde insanlar daha çok çalışıyor, daha az kazanıyor ve daha kötü yaşıyor.

Yoksulluk, bölgesel ve vatandaşlık eşitsizlikleriyle iç içe geçmiştir. Güney İtalya'da ailelerin %10,5'ini etkilerken, Kuzey'de bu oran %7,9 ve Orta İtalya'da %6,5'tir. Ancak asıl uçurum İtalyanlar ve yabancılar arasındadır: en az bir yabancının olduğu ailelerde mutlak yoksulluk %30,4'e yükselir ve tüm üyeler yabancı olduğunda %35,2'ye ulaşır. On yılda göçmenler arasındaki yoksulluk yüzde on puan arttı. Küçük çocukları olan yabancı aileler arasında zirveler çarpıcıdır: Güney İtalya'da %46'nın üzerindedir. Kurumsal ırkçılığın bir kınamaya dönüştürdüğü şey, ekonomik ve sosyal olarak çifte dışlamadır.
Yaşlılık bile daha fazla güvenlik garanti etmez: emekli bir bakıcısı olan ailelerde yoksulluk %5,8'i etkiler, ancak Güney bölgelerinde ve büyük şehirlerde artmaktadır. Bir ömür boyu katkı yaptıktan sonra, birçok yaşlı kendini ısınma ile yemek, kira ile ilaç arasında seçim yaparken bulur.

Kiracı aileler en savunmasız gruptur: Beşte birinden fazlası (%22,1) mutlak yoksulluk içinde yaşamaktadır. Yoksul bir ailenin ortalama kirası 373 avrodur; bu da asgari aylık gelirin neredeyse yarısıdır. Son yirmi yılda yürürlükten kaldırılan konut politikaları, konutu bir haktan bir ayrıcalığa dönüştürmüştür.

Eğitim alanında, artan eğitim yeterlilikleriyle yoksulluk azalıyor, ancak diploma bile artık bir garanti değil: Liseyi bitirenlerin %4,2'si hâlâ yoksul. Reşit olmayanlar arasında ise durum daha da endişe verici: İtalya'daki reşit olmayanların %13,8'ine denk gelen 1,28 milyon çocuk ve ergen mutlak yoksulluk içinde yaşıyor; bu rakam 2014'ten bu yana en yüksek seviye.

Bu rakamların ardında, giderek eşitsizleşen bir toplum görüyoruz. Zenginlik birkaç kişinin elinde yoğunlaşırken, milyonlarca insan refah sisteminin dışında kalıyor. Yoksulluk bireysel bir kaza değil, sistemik bir üründür: kamu hizmetlerindeki kesintilerden, durgun ücretlerden, açlıktan kaynaklanan emeklilik maaşlarından, ekonominin ve yaşamın güvencesizliğinden ve özelleştirilmesinden kaynaklanır.

ISTAT yoksulluğu yüzdelerle ölçüyor; bunu hayatta kalmak için çalışanların yüzlerinde, dükkanların ve okulların kapandığı mahallelerde, yıllarca sosyal konut bekleyen ailelerde görüyoruz. Eşitsizliğin arttığı bir ülkede asıl acil durum enflasyon değil, sosyal adalettir. Emek sömürüldüğü sürece yoksulluk bir kaza değil, bir kural olacaktır. Ekonomi ihtiyaçlardan ziyade kâra hizmet etmeye devam ettiği sürece de her istatistik, felaketin yalnızca bir anlık görüntüsü olarak kalacaktır.

Totò Caggese2

https://umanitanova.org/quando-il-lavoro-crea-poverta-rapporto-istat/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr
A-Infos Information Center