|
A - I n f o s
|
|
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists
**
News in all languages
Last 30 posts (Homepage)
Last two
weeks' posts
Our
archives of old posts
The last 100 posts, according
to language
Greek_
中文 Chinese_
Castellano_
Catalan_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Francais_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkurkish_
The.Supplement
The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Français_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours
Links to indexes of first few lines of all posts
of past 30 days |
of 2002 |
of 2003 |
of 2004 |
of 2005 |
of 2006 |
of 2007 |
of 2008 |
of 2009 |
of 2010 |
of 2011 |
of 2012 |
of 2013 |
of 2014 |
of 2015 |
of 2016 |
of 2017 |
of 2018 |
of 2019 |
of 2020 |
of 2021 |
of 2022 |
of 2023 |
of 2024 |
of 2025
Syndication Of A-Infos - including
RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
(tr) Italy, FdCA, IL CANTIERE #37 - Öğretim İçin MEKAN Düzenlemenin Önemi -- Paola Perullo (ca, de, en, fr, it, pt)[makine çevirisi]
Date
Wed, 12 Nov 2025 09:09:54 +0200
Yeni okul yılının yeniden açılmasıyla birlikte, uluslararası alanda
giderek daha kasvetli bir sosyo-politik ve ekonomik bağlamda, çocuklara
ve gençlere eleştirel düşüncenin inşasını kolaylaştırabilecek ve olup
biteni algılama biçimine ve teslimiyete alternatif olabilecek
entelektüel katılımın önemini aşılama konusundaki sağlıklı niyetimizi
kaybetme riskiyle karşı karşıyayız. Özellikle öğretmenler, eğitime
yönelik artan yabancılaşma ve kültür arzusu göz önüne alındığında,
okullarda bilgiyle karşılaşmanın nasıl önerildiğini sorgulamalıdır.
Okul öncesi eğitim, uzun yıllardır teorik araştırma ve deneyler yoluyla,
okullardaki mekanları düzenlemenin önemini öğrenme ve öğretme
tartışmasına taşımada öncülük etmiştir. Farklı dersleri aynı şekilde
öğretme uygulamasının hâlâ çok yaygın olduğu yönünde birçok kesimden
eleştiri geliyor: Bir bölüm okuyor veya bir dersi dinliyor, ezberliyor
ve ardından her öğrencinin o içeriği ne kadar hatırladığını doğrulamak
için bir test veya sınava giriyorsunuz. Coğrafyaya, uzayı keşfetmek,
sınıfın ötesini gözlemlemek ve harita çizip oluşturmak olarak
yaklaşmanın ne kadar farklı olacağını hayal edin. Ya da tarihi,
karşılaştırmalar ve diyaloglar aracılığıyla canlandırılan bir belge
koleksiyonu olarak düzenlemenin, hatta edebiyata, yazılı ve sözlü
sözcüklerin canlı bir iç içe geçmesi olarak yaklaşmanın, yüksek sesle
okumalar ve bolca drama ile canlandırmanın ne kadar farklı olacağını
hayal edin.
Okul öncesi dönemde, çocukların renkli çarşaflar, büyük minderler,
karton kutular ve kartonlar, her boyutta kağıt parçaları, çamaşır
mandalları, taşlar, cam toplar...vb. gibi basit malzemelerle senaryolar
icat edip inşa edebilecekleri bahçe de dahil olmak üzere, her boş alan
bir tiyatroya dönüşür. Çünkü kurgulanmış senaryo, çocukların "rol yapma"
oyununa başladıkları çerçeve haline gelir; bu, herkesin konuşup
uydurulmuş bir senaryonun "rolünü" oynadığı gerçek tiyatro oyunudur.
Okulların, toplantılar, fikir alışverişleri ve sohbetler için
tasarlanmış, gerçekten boş kamusal alanlar olarak tasarlanmış açık
alanlarla donatılabileceğini düşünmek büyük bir demokrasi anlayışına
dayanır. Bu fikir, 2.700 yıl önce Sicilya'ya ayak basan Yunanlı
denizciler tarafından tasarlanan Polis'in tasarımına dayanır. Yeni şehri
tasarlarken (şu anda Selinunte tapınaklarının bulunduğu yerin
yakınında), tam da tartışmalar veya tiyatro gösterileriyle doldurulacak
boş bir kamusal alan bırakmak amacıyla, bu "polis"in merkezine hiçbir
şey inşa etmemeyi tercih ettiler. Çocukların alanlara sahip olduklarında
vurguladıkları bir diğer şey de "daha az tartışmalarıdır"; bu, geniş
ortak alanlar sayesinde kişisel ilişkilerin bile nasıl gelişebileceğine
dair bir başka bakış açısıdır; çünkü hayal gücümüzde bir kısıtlama
değil, aksine, hayal gücümüzün başkalarınınkiyle birlikte "yol almasına"
izin verme yeteneği yaşarız.
Kısacası, farklı şekilde organize edilmiş mekanların farklı tepkiler,
düşünceler ve ilişkiler ürettiği söylenebilir. Bu değişimler, sıraları
taşıyıp yan yana koymak yerine dikdörtgen oluşturacak şekilde yan yana
yerleştirmek, sıraları kaldırıp sandalyelerden oluşan bir daire
bırakmak, hatta sandalyeleri kaldırıp yere oturmamızı sağlamak gibi
küçük değişikliklerde bile görülebilir. Tullio De Mauro, Mario Lodi'den
bahsederken, "en keskin ders onun öğretiminin anlatımından gelir: Mario,
okulun ilk günü birinci sınıfa girer ve öğretmenin masasını civciv
yetiştirmek için mükemmel bir kümes olarak kullanmayı önerir. Öğretmen
sıraların arasına iner, sıraları bir daire şeklinde düzenler, herhangi
bir yere oturur ve konuşmaya başlar. Bu, teorik pedagojinin birkaç
cildine bedeldir." Pedagojik Aktivizmin öncüsü olarak kabul edilen
Comenius(1), 1600'lerin ortalarında, "bilginin mutlaka duyular
aracılığıyla başlaması gerektiğini ve ancak bu gözlem yapıldığında
kelimelerin onu etkili bir şekilde açıklayabileceğini" savunan ilk
kişiydi. Tüm dünyanın bir ekranın arkasında oturup izlenebileceğine
inanma eğilimini, yalnızca tüm bedeni farkındalığa kavuşturan bir
düşünce etkisizleştirebilir.
Tam tersine, çevrimiçi ortamda mevcut olan muazzam miktardaki içerik
karşısında, farklı ifade dillerini uygulamak, doğayla ve şehirle
karşılaşmak, sanal olmayan keşif ve deneyimlere değer vermek için tüm
bedenimize ve duyularımıza daha da fazla ihtiyaç duyuyoruz.
Bu bakış açısından, enfekte olmamak için bizi ekranlara hapseden
Covid'in aşağılayıcı deneyiminin hepimiz için ne anlama geldiğini
düşünelim. Ancak kendimize, hükümetlerimizin yeni kontrol ve güç
biçimleri keşfetmesine yol açan ve bizi okulu "büyük bir buluşma yeri",
bir bireyin düşüncelerinin ve imgelerinin, alışılmış ufuklarımızın
ötesine hayal gücümüzle ulaşma ve içimizdeki insanlığı arayıp
onaylayarak kaderimizi değiştirme yeteneğiyle, ortak bir topluluk
imgesinde yansıtıldığı bir buluşma yeri olarak görme fikrini geri
getirmemizi engelleyen bu mirasın ne kadarının kurbanı olduğumuzu soralım.
Bence okul öncesi eğitimde çalışmak, tüm öğretmenler tarafından, hatta
belki de üniversitelerde ders verenler tarafından bir süreliğine
deneyimlenmelidir, çünkü o yaşta çocuklar, kendiliğinden gelişen oyun
tarzlarıyla mekânları dönüştürür ve var olmayan dünyalar icat ederler.
Bunlar ütopiktir, ancak yeni olası dünyalar hayal etmek ve henüz var
olmayanı hayal gücüyle önceden tasarlamak, doğa ve toplumla ilişki
kurmanın gerçek insani yollarıdır.
Hikaye anlatmak, yaratmak ve kendimizi şiir, müzik ve tiyatroyla
beslemek için doğduk ve tüm bunlar içinde yaşadığımız dünyayı anlamamıza
yardımcı oluyor.
Tüm dünyanın devrim niteliğinde bir değişime ihtiyacı olduğunu bilerek,
okullarımızın mekânlarını inançla dönüştürmeye başlayalım, ancak buna
ancak yaşadığımız yerlerden ve kendimizden başlayabiliriz.
Notlar:
1) John Amos Comenius
https://alternativalibertaria.fdca.it/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr
- Prev by Date:
(it) France, OCL CA #353 - Insubordinazione salariale 353 (ca, de, en, fr, pt, tr)[traduzione automatica]
- Next by Date:
(pt) UK, ACG: Entrevista sobre a situação atual dos desertores do exército ucraniano (ca, de, en, fr, it, tr)[traduccion automatica]
A-Infos Information Center