A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 30 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Francais_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkurkish_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours

Links to indexes of first few lines of all posts of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021 | of 2022 | of 2023 | of 2024 | of 2025

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(tr) Italy, FdCA, IL CANTIERE #37 - Öğretim İçin MEKAN Düzenlemenin Önemi -- Paola Perullo (ca, de, en, fr, it, pt)[makine çevirisi]

Date Wed, 12 Nov 2025 09:09:54 +0200


Yeni okul yılının yeniden açılmasıyla birlikte, uluslararası alanda giderek daha kasvetli bir sosyo-politik ve ekonomik bağlamda, çocuklara ve gençlere eleştirel düşüncenin inşasını kolaylaştırabilecek ve olup biteni algılama biçimine ve teslimiyete alternatif olabilecek entelektüel katılımın önemini aşılama konusundaki sağlıklı niyetimizi kaybetme riskiyle karşı karşıyayız. Özellikle öğretmenler, eğitime yönelik artan yabancılaşma ve kültür arzusu göz önüne alındığında, okullarda bilgiyle karşılaşmanın nasıl önerildiğini sorgulamalıdır.

Okul öncesi eğitim, uzun yıllardır teorik araştırma ve deneyler yoluyla, okullardaki mekanları düzenlemenin önemini öğrenme ve öğretme tartışmasına taşımada öncülük etmiştir. Farklı dersleri aynı şekilde öğretme uygulamasının hâlâ çok yaygın olduğu yönünde birçok kesimden eleştiri geliyor: Bir bölüm okuyor veya bir dersi dinliyor, ezberliyor ve ardından her öğrencinin o içeriği ne kadar hatırladığını doğrulamak için bir test veya sınava giriyorsunuz. Coğrafyaya, uzayı keşfetmek, sınıfın ötesini gözlemlemek ve harita çizip oluşturmak olarak yaklaşmanın ne kadar farklı olacağını hayal edin. Ya da tarihi, karşılaştırmalar ve diyaloglar aracılığıyla canlandırılan bir belge koleksiyonu olarak düzenlemenin, hatta edebiyata, yazılı ve sözlü sözcüklerin canlı bir iç içe geçmesi olarak yaklaşmanın, yüksek sesle okumalar ve bolca drama ile canlandırmanın ne kadar farklı olacağını hayal edin.
Okul öncesi dönemde, çocukların renkli çarşaflar, büyük minderler, karton kutular ve kartonlar, her boyutta kağıt parçaları, çamaşır mandalları, taşlar, cam toplar...vb. gibi basit malzemelerle senaryolar icat edip inşa edebilecekleri bahçe de dahil olmak üzere, her boş alan bir tiyatroya dönüşür. Çünkü kurgulanmış senaryo, çocukların "rol yapma" oyununa başladıkları çerçeve haline gelir; bu, herkesin konuşup uydurulmuş bir senaryonun "rolünü" oynadığı gerçek tiyatro oyunudur.

Okulların, toplantılar, fikir alışverişleri ve sohbetler için tasarlanmış, gerçekten boş kamusal alanlar olarak tasarlanmış açık alanlarla donatılabileceğini düşünmek büyük bir demokrasi anlayışına dayanır. Bu fikir, 2.700 yıl önce Sicilya'ya ayak basan Yunanlı denizciler tarafından tasarlanan Polis'in tasarımına dayanır. Yeni şehri tasarlarken (şu anda Selinunte tapınaklarının bulunduğu yerin yakınında), tam da tartışmalar veya tiyatro gösterileriyle doldurulacak boş bir kamusal alan bırakmak amacıyla, bu "polis"in merkezine hiçbir şey inşa etmemeyi tercih ettiler. Çocukların alanlara sahip olduklarında vurguladıkları bir diğer şey de "daha az tartışmalarıdır"; bu, geniş ortak alanlar sayesinde kişisel ilişkilerin bile nasıl gelişebileceğine dair bir başka bakış açısıdır; çünkü hayal gücümüzde bir kısıtlama değil, aksine, hayal gücümüzün başkalarınınkiyle birlikte "yol almasına" izin verme yeteneği yaşarız.
Kısacası, farklı şekilde organize edilmiş mekanların farklı tepkiler, düşünceler ve ilişkiler ürettiği söylenebilir. Bu değişimler, sıraları taşıyıp yan yana koymak yerine dikdörtgen oluşturacak şekilde yan yana yerleştirmek, sıraları kaldırıp sandalyelerden oluşan bir daire bırakmak, hatta sandalyeleri kaldırıp yere oturmamızı sağlamak gibi küçük değişikliklerde bile görülebilir. Tullio De Mauro, Mario Lodi'den bahsederken, "en keskin ders onun öğretiminin anlatımından gelir: Mario, okulun ilk günü birinci sınıfa girer ve öğretmenin masasını civciv yetiştirmek için mükemmel bir kümes olarak kullanmayı önerir. Öğretmen sıraların arasına iner, sıraları bir daire şeklinde düzenler, herhangi bir yere oturur ve konuşmaya başlar. Bu, teorik pedagojinin birkaç cildine bedeldir." Pedagojik Aktivizmin öncüsü olarak kabul edilen Comenius(1), 1600'lerin ortalarında, "bilginin mutlaka duyular aracılığıyla başlaması gerektiğini ve ancak bu gözlem yapıldığında kelimelerin onu etkili bir şekilde açıklayabileceğini" savunan ilk kişiydi. Tüm dünyanın bir ekranın arkasında oturup izlenebileceğine inanma eğilimini, yalnızca tüm bedeni farkındalığa kavuşturan bir düşünce etkisizleştirebilir.

Tam tersine, çevrimiçi ortamda mevcut olan muazzam miktardaki içerik karşısında, farklı ifade dillerini uygulamak, doğayla ve şehirle karşılaşmak, sanal olmayan keşif ve deneyimlere değer vermek için tüm bedenimize ve duyularımıza daha da fazla ihtiyaç duyuyoruz.
Bu bakış açısından, enfekte olmamak için bizi ekranlara hapseden Covid'in aşağılayıcı deneyiminin hepimiz için ne anlama geldiğini düşünelim. Ancak kendimize, hükümetlerimizin yeni kontrol ve güç biçimleri keşfetmesine yol açan ve bizi okulu "büyük bir buluşma yeri", bir bireyin düşüncelerinin ve imgelerinin, alışılmış ufuklarımızın ötesine hayal gücümüzle ulaşma ve içimizdeki insanlığı arayıp onaylayarak kaderimizi değiştirme yeteneğiyle, ortak bir topluluk imgesinde yansıtıldığı bir buluşma yeri olarak görme fikrini geri getirmemizi engelleyen bu mirasın ne kadarının kurbanı olduğumuzu soralım.

Bence okul öncesi eğitimde çalışmak, tüm öğretmenler tarafından, hatta belki de üniversitelerde ders verenler tarafından bir süreliğine deneyimlenmelidir, çünkü o yaşta çocuklar, kendiliğinden gelişen oyun tarzlarıyla mekânları dönüştürür ve var olmayan dünyalar icat ederler. Bunlar ütopiktir, ancak yeni olası dünyalar hayal etmek ve henüz var olmayanı hayal gücüyle önceden tasarlamak, doğa ve toplumla ilişki kurmanın gerçek insani yollarıdır.
Hikaye anlatmak, yaratmak ve kendimizi şiir, müzik ve tiyatroyla beslemek için doğduk ve tüm bunlar içinde yaşadığımız dünyayı anlamamıza yardımcı oluyor.
Tüm dünyanın devrim niteliğinde bir değişime ihtiyacı olduğunu bilerek, okullarımızın mekânlarını inançla dönüştürmeye başlayalım, ancak buna ancak yaşadığımız yerlerden ve kendimizden başlayabiliriz.
Notlar:
1) John Amos Comenius

https://alternativalibertaria.fdca.it/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr
A-Infos Information Center