A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 30 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Francais_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkurkish_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours

Links to indexes of first few lines of all posts of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021 | of 2022 | of 2023 | of 2024 | of 2025

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(tr) Italy, Sicilia Libertaria #462 - No other land (2025): Basel Adra (Filistinli), Yuval Abraham (İsrailli), Rachel Szor (İranlı) ve Hamdan Ballal (Filistinli). (ca, de, en, it, pt) [makine çevirisi]

Date Mon, 20 Oct 2025 08:56:19 +0300


No other land, (İsveç ortak yapımıyla) Filistinli-İsrailli bir kolektif tarafından — Basel Adra (Filistinli), Yuval Abraham (İsrailli), Rachel Szor (İranlı) ve Hamdan Ballal (Filistinli) — yönetilen, yazılan ve kurgulanan bir belgesel… 2019–2023 yılları arasında Hebron (Batı Şeria) bölgelerinde İsrail’in uyguladığı etnik temizliğin hikâyesini anlatıyor… İsrail Savunma Kuvvetleri’nin bir atış poligonu ve askerî eğitim alanı kurmak için… köyleri yıktığını, insanları öldürdüğünü, su kuyularını toprakla doldurduğunu, elektriği kestiğini gösteriyor… İsrailliler Masafer Yatta köyünün varlığını (19. yüzyıl haritalarında zaten görünen) tanımıyor ve topluluğu kuşatma altında tutuyor. Günler, Filistinlilere evlerinin yıkım tebligatını ileten bir İsrailli “uzman” tarafından belirleniyor… tebligat hemen buldozerlerle ve halkın protestolarına ateş açan askerlerle uygulanıyor… göç etmeye zorlanan aileler, geceleri evlerini yeniden inşa eden diğerleri görülüyor. Ocak 2021’de bir İsrail askeri, elektrik jeneratörlerini savunmak isteyen kalabalığa ateş açıyor ve genç Harun Abu Aram felç kalıyor… Filistinlilerin hareket özgürlüğüne getirilen kısıtlamalar nedeniyle hastaneye nakli mümkün olmuyor; evi de kalmadığından annesi Shamia oğluna bir mağarada bakıyor (oğul iki yıl sonra yaralarından ölecek). Yabancı gazetecilerin Shamia’yla röportaj yaptığı ve battaniyelere sarılı, gözleri taş bir göğe dikilmiş oğlunu çektiği kısa görüntü dokunaklı… gazetecilerin orada büyük bir acıyı paylaşmaktan çok “habercilik görevi” için bulundukları anlaşılıyor… Shamia ekranı “delip geçiyor” ve Filistinli bir kadın/anne olarak umutsuzlukta bile başını eğmediğini gösteriyor… yoksulluğun acılığını ve kendi hikâyesinin asaletiyletini aktarabiliyor.

İsrailli askerler Masafer Yatta bölgesindeki yıkımı sürdürüyor… erkeklerin (gece), kadın ve çocukların (gündüz) yaptığı tek okulu da yıkıyorlar… Basel Adra’nın (ve arşiv) görüntüleri, İsraillilerin itibarsızlaştırma, yok etme, toza çevirme vahşetini, uluslararası siyasetin seçimsel dalavereleriyle birlikte gösteriyor… tıpkı Sir Tony Blair’in, akşam haberlerinin aportçu köpeklerine hep iyi ışıkta, birkaç dakikalığına Masafer Yatta’nın enkazı üzerinde gezinmesi gibi. Adra şöyle diyor: “Ergenliğimden beri kamerayı yanımda taşıyorum. Köyümde olup bitenleri çekmeye başladım. Başlama nedenim, yalnızca dozerlerin topluluklarımıza girip evlerimizi yıktığını görmemdi. Dünyanın bu topraklarda yaşadığımızı bilmesini istedim. Var olduğumuzu.” Adra ve arkadaşı, İsrailli gazeteci Yuval Abraham, medyada olup biteni duyurmaya çalışıyor… Adra’nın videoları ve Abraham’ın yazıları büyük yankı bulmuyor… bunun üzerine bir belgesel yapmaya karar veriyorlar, böylece bu barbarlık hâlinin görünürlüğünü artırıyorlar… bu sırada zorunlu tenkil/boşaltım, İsrail hükümetinin “izinsiz” saydığı yeni evlerin yükselmesi, (ordu korumasında) Filistinli halka doğrultulan tüfekleriyle yerleşimciler — hepsi dozerlerin ağıtına eşlik ediyor.

Adra ve Yuval ölümle tehdit ediliyor; Yuval televizyonda Masafer Yatta’daki Filistinlilerin dramatik durumunu anlattığında, İsrail’e karşı antisemitizmi körüklemekle suçlanıyor… askerler Adra’yı tutuklamaya çalışıyor ama o kaçmayı başarıyor; bunun üzerine insan hakları savunucusu olan babasını hapsediyorlar (Adra, ailesini geçindirmek için sefil bir benzin istasyonunda onun yerini alıyor). Film, işin Hamas’ın İsrail’e saldırılarından (7 Ekim 2023) önce tamamlandığını bildiren bir yazıyla bitiyor; duygusal yoğun bir sahnede ise (13 Ekim 2023) yerleşimcilerin saldırısı görülüyor; onlardan biri, Basel’in silahsız kuzeni Zakriha Adra’yı yakın mesafeden vuruyor. Bu arada Filistinli ailelerin zorunlu göçü yoğunlaşmış durumda ve İsrail’in dozerleri, tüfekleri, tankları onların toprağını ihlâl etmeyi sürdürüyor.

No other land, İsrail hükümetinin soykırımcı siyasetine karşı gerçek bir suçlamadır… daha örtük bir kesitten bakıldığında bile… Filistin Ulusal Otoritesi de iyi görünmüyor… Masafer Yatta çevresindeki halk çaresiz bir baskı kaderine terk edilmiş görünüyor. Barbarlık üstün geldiğinde, fanatizmin hırsı insana yönelir, geçmişi yakar, sevinç sanatını süpürür… kârın ve mülkiyetin diktatörlüğü bilgi ve davranışların her alanına hükmeder… güçlüler şan-şeref gübreliklerinde domuzlar gibi eşinir, aldanmışlar için toplu mezarlar hazırlar… toplumsal adalete duyulan küçümseme, en büyük silah üreticisi/tüccarı ulusların oturduğu hayalet “barış masaları”ndan taşar… ve şairlerin masalları, yeni kölelikler, yeni yoksulluklar, yeni kırbaçlar dayatan uğursuz savaş günlerini haber verir. No other land önemli takdirler topladı… 74. Berlin Film Festivali’nde En İyi Belgesel ve Panorama Seyirci Ödülü’nü aldı; ardından IDFA Amsterdam, Vancouver Uluslararası Film Festivali, CPH:DOX Kopenhag, Visions du Réel Nyon, EFA – 2024 Avrupa Film Ödülleri’nde En İyi Belgesel ve En İyi Film ödüllerini kazandı; 2025’te de En İyi Belgesel Oscar’ını elde etti… Adra ve Abraham 2024’te Berlinale’de ödülü alırken Adra şöyle dedi: “Toplumum, ailem bu acımasız işgalin elimizden aldığı toplumumuzu filme aldı. Burada bu ödülü kutluyorum ama İsrail’in Gazze’de on binlerce insanı katlettiği bir anda bu benim için çok zor. Masafer Yatta, benim topluluğum, İsrail dozerleri tarafından yerle bir ediliyor. Sadece bir şey istiyorum: Berlin’de olduğuma göre Almanya’dan, BM’nin iradesine saygı göstermesini ve İsrail’e silah göndermeyi bırakmasını.” No other land’in Berlinale’de yer alması nedeniyle bazı siyasetçiler/yöneticiler, auteur sinemasının ince bir bilicisi olan sanat yönetmeni Carlo Chatrian’ın görevden alınmasını istedi. Filmin Oscar’ı alması da Avrupa’da ve Amerika’da tartışma ve polemik doğurdu… antisemit propaganda, iftira, olguların çarpıtılması, İsrail’e yönelik zehirli nefret suçlamaları… yoğunlaştı… yönetimler ve edebiyatçılar, belgeselin çeşitli festivallerde kabul edilip ödüllendirilmesinden sorumlu olanların “kellesini” istedi… yine de film, gösterildiği her yerde kültürel/siyasal ilgi toplamayı sürdürdü ve neredeyse 4 milyon dolar hasılata ulaştı… bunun yaklaşık 1 milyonu yalnızca İtalya’da. İsrail kültür bakanı Miki Zohar, tüm İsrail sinemalarını No other land’i yayımlamamaya çağırdı. ABD’de salon işletmecileri filmi satın almadı (bazı bağımsızlar hariç)… bilindiği gibi, Hollywood’un altın heykelcikleri arkasındaki “Yahudi klik” söz konusu olduğunda, dünyaya sızan siyonizm hayaletiyle ilgili filmlere onur yağdırmaktan çekinmez.

Tarihi galipler yazar; ama kimi zaman şiir, edebiyat, fotoğraf, sinema mağdurların tarihini yazar — evrensel bir dille, felakete mahkûm edilenlerin bedenlerine “dokunan”, bir halkın acısını ve yaralarını tanıyan, başka bir insanlığa kapı aralayan bir dille. No other land, ilgisizlik, sarsılmazlık, duyarsızlık içindeki acımasız hesap toplumlarına karşı ayağa kalkan bir cemaatin kırılmış hafızasının tanıklığıdır… bu toplumlarda insanın değeri, şık giyimli bile olmayan bir kölenin seviyesine indirilir… film, sahada ayarlı ya da amatör kameralarla çekilen bir belgeseldir… özgürlük taleplerinin yerini tüfekler aldığında ne görüntünün kıymetliliğine ne kadrajın kusursuzluğuna fazla bakılır… yazarlar ve karakterler kendilerini canlandırır; konuşma, yaşama, düş kurma hakkını yitirenlere ses ve yüz verir… kimi anlarda epik bir ritme sahip sıkı bir kurgu içinde, Filistinlilerin yıkımlara karşı barışçıl protestoları ve bunların İsrail ordusu ile yerleşimcilerin şiddetiyle bastırılışı görülür… insan hakları örgütleri siyonistlerce “terör grubu” diye etiketlenir… ABD ve Avrupa’nın Filistinlilere yönelik katliamlar karşısındaki suskunluğu utançtan çığlık atar… varoluşunu savunmak için mücadele eden kadınların, erkeklerin, çocukların kanında her direniş biçimi bastırılır… mesele Filistinlilerin ne yaptığı değil, bütün dünyanın bir halkın yaşam hakkını savunmak için ne yapmadığıdır.

Bertelli

https://www.sicilialibertaria.it/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr
A-Infos Information Center