A-Infos (nl) Italie, FAS, Sicilia Libertaria #461 - Het opnieuw denken over soevereiniteit en bevrijding tussen Palestina en Israel: de staatloze oplossing (ca, de, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Het Israelisch-Palestijnse conflict blijft een van de meest langdurige, 
gewelddadige en complexe geopolitieke kwesties van het moderne tijdperk. 
In het verloop van de tijd zijn verschillende mogelijke oplossingen voor 
de kwestie van de Zionistische bezetting van Palestina (en Westerse 
steun) voorgesteld, maar tot nu toe heeft geen enkele actie geleid tot 
humane, respectvolle en rechtvaardige uitkomsten, alleen tot verdere 
brutaliteit en bloedvergieten. De voortgaande genocide in Gaza en het 
voortgaande geweld op de Westelijke Jordaanoever, die zich voor onze 
ogen ontvouwen, zijn nog een voorbeeld van het falen van al die 
nationale en internationale instituties (ICC, VN, enz.) die een facade 
van democratie bieden maar eigenlijk alleen de belangen van de 
machtigen, oligarchen en schurken staten, nooit het volk, dienen.
In het verloop van de tijd zijn traditionele staat-gecentreerde vertogen 
vaak uitgedaagd door alternatieve visies die geworteld waren in 
concepten van soevereiniteit, zelfbeschikking en bevrijding. Vandaag zou 
ik naar deze bladzijdes een reflectie van een Joods perspectief willen 
brengen waarvan ik geloof dat het aspecten heeft die lijken op de 
anarchistische filosofie en kunnen worden toegevoegd aan de historische 
traditie van alternatieve voorstellen voor staten.
Professor Daniel Boyarin, academicus en historicus van Joodse oorsprong, 
publiceerde het boek "The no-state solution" in 2023. Dit boek 
presenteert een provocerend theologisch en filosofisch argument dat de 
legitimiteit van het natie-staat model ter discussie stelt, waarbij het 
stelt dat het geweld, uitsluiting en hierarchie in stand houdt - 
elementen die niet zijn te verenigen met de ethische idealen die zijn 
geworteld in Joodse leerstellingen en in plaats daarvan een visie 
voorstelt die is geworteld in gemeenschap en spirituele verwantschap.
Boyarin onderzoekt het idee dat Joodse geschiedenis en theologie, in het 
bijzonder zoals weerspiegeld in tradities van rabbi's, een model 
aanbieden voor een maatschappij voorbij de natie-staat. Hij stelt dat 
Joodse gemeenschappen historisch gezien werkten volgens principes van 
gemeenschap verwantschap, spirituele wet en wederzijdse 
verantwoordelijkheid, vaak buiten de grenzen van imperiale of koloniale 
soevereiniteit. Hij stelt de natie-staat tegenover een spirituele 
gemeenschap gebaseerd op gedeelde waarden, wederzijdse hulp en ethische 
verantwoordelijkheid, in plaats van territoriale soevereiniteit. Boyarin 
baseert zich uitgebreid op teksten van rabbi's, waarbij de nadruk ligt 
op het concept *Am Yisrael* (het volk van Israel) als een spirituele 
gemeenschap in plaats van een territoriale natie. Hij interpreteert 
Joodse leerstellingen als het benadrukken van de wet, gemeenschap en 
ethische verhoudingen boven territoriale eisen. Deze interpretatie daagt 
het Zionistische vertoog uit dat de Joodse identiteit gelijk stelt met 
een territoriaal thuisland, waarbij hij in plaats daarvan een visie 
voorstelt over Joods bestaan geworteld in gedeelde spirituele en 
ethische banden, een natie zonder grenzen. Boyarin onderzoekt de 
vestiging van een Joodse staat van het Zionisme en diens gevolgen 
kritisch, waaronder gedwongen uitwijzing en geweld tegen Palestijnen. 
Hij bevordert een maatschappij waarin gemeenschap banden en gedeelde 
waarden de behoefte aan soevereine grenzen vervangt, waarbij hij een 
gedecentraliseerde, niet-hierarchische gemeenschap voorstelt die 
wederzijdse hulp, ethische verantwoordelijkheid en spirituele 
verwantschap benadrukt.
Boyarin's kritische benadering, die herinnert aan de analyses van Erich 
Fromm, onderzoekt de vernietigende gevolgen van het nationalisme, een 
ideologie die zich vaak heeft geuit als een verdelende in plaats van 
verenigende kracht. Inderdaad, het nationalisme is niet alleen maar een 
reactie op een identiteitscrisis, maar een instrument voor de macht, 
vaak toegepast door autoritaire regimes om de marginalisering van 
minderheid en ontevreden gemeenschappen te rechtvaardigen.
Boyarin's perspectief ligt, hoewel het is doordrenkt met spirituele en 
religieuze aspecten, heel dicht bij de visies van het anarchisme. In de 
Israelisch-Palestijnse context bekritiseren anarchisten zowel de 
staatsapparaten van Israel als de Palestijnse Nationale Autoriteit, 
evenals de onderdrukkers van Hamas, waarbij ze bronnen van geweld, 
repressie en territoriale controle worden genoemd. Ze stellen dat het 
monopolie van geweld en soevereiniteit van de staat conflict, 
verplaatsing en ongelijkheid in stand houdt. Vanuit een anarchistisch 
perspectief houden oplossingen het bevorderen van autonome 
gemeenschappen gebaseerd op gedeelde behoeften en wederzijdse hulp in, 
vrij van afhankelijkheid van gecentraliseerde autoriteiten. Dit zou het 
ondersteunen van basis initiatieven, cooperatieve structuren en 
niet-hierarchische netwerken die lokale bevolkingen machtiger maken 
kunnen betekenen. Anarchisten benadrukken internationale solidariteit 
voorbij grenzen, die het nationalisme en staat-gecentreerde oplossingen 
tegengaan. Ze stellen dat echte bevrijding het voorbij gaan aan 
nationale identiteiten en het opbouwen van een wereldwijde beweging die 
geworteld is in gedeelde menselijke behoeften en waarden met zich mee 
brengt. Vrijheid wordt niet beschouwd als een eenvoudige daad van 
rebellie tegen de staat, maar als een praktijk van actieve en 
collectieve opbouw, die in staat is ruimtes voor verzet en creatie voort 
te brengen.
Als je Boyarin's ideeen in ogenschouw neemt, gecombineerd met 
anarchistisch activisme en filosofie, zou je je een toekomst kunnen 
voorstellen waarin Palestijnse en Israelische gemeenschappen 
cooperatieve en niet-hierarchische netwerken ontwikkelen, met de nadruk 
op naast elkaar bestaan gebaseerd op wederzijdse erkenning, culturele 
uitwisseling en gedeeld bestuur, zonder afhankelijkheid van formele 
staatsstructuren.
Het is, helaas, duidelijk dat de uitvoering van een staatloos model 
geinspireerd door anarcho-culturele-spirituele (Joodse en Moslim) 
aanzienlijke hindernissen tegen komt, waaronder verankerde 
gemilitariseerde staatssystemen, externe geopolitieke druk, een 
geschiedenis van verankerd geweld en zwaar nationalistische vormen van 
narcisisme. Veel critici stellen ook dat staatloze gemeenschappen 
moeilijkheden kunnen hebben met het verdedigen van zichzelf tegen 
externe bedreigingen. Anarchistische benaderingen benadrukken vaak 
gemeenschap verdediging, maar de schaal en complexiteit van het 
Israelisch-Palestijnse conflict leiden tot serieuze uitdagingen.
Er zijn interessante voorbeelden in de Levant en het Midden Oosten, een 
bekende het bestuursmodel dat in Rojava wordt toegepast, een autonome 
regio in noord Syrie, waar lokale gemeenschappen zichzelf hebben 
georganiseerd in een systeem van confederaal federalisme gebaseerd op 
lokale vergaderingen en buurtraden, zonder de bemiddeling van politieke 
partijen. Dit model van gedecentraliseerd en participatief bestuur wordt 
geinspireerd door de ideeen van Murray Bookchin en Abdullah Ocalan en 
vertegenwoordigt een concreet voorbeeld van hoe gemeenschappen zichzelf 
kunnen besturen zonder de behoefte aan gecentraliseerde staten of 
overheersende politieke partijen.
De kruising van Boyarin's "The stateless solution" en het anarchistische 
denken biedt een meeslepend perspectief aan voor het opnieuw verbeelden 
van niet alleen de toekomst van Israel en Palestina maar van veel andere 
werkelijkheden in de hele wereld. Door de legitimiteit van 
soevereiniteit ter discussie te stellen en gemeenschap banden geworteld 
in ethiek en wederzijdse hulp te benadrukken stimuleren beide 
perspectieven een maatschappij gebaseerd op menselijk delen in plaats 
van territoriale verovering. Terwijl de praktische uitvoering te maken 
heeft met uitdagingen duwen deze ideeen ons naar het heroverwegen van de 
uitgangspunten van gerechtigheid, gemeenschap en bevrijding in een van 
de meest langdurende conflicten in de wereld.
Vandaag heeft het hedendaagse anarchisme de mogelijkheid zichzelf te 
vestigen als een dynamische en multifocale praktijk, een valide 
alternatief voor overbodige, gewelddadige en corrupte modellen van 
staatssoevereiniteit. Het breidt diens vaardigheid om zich aan te passen 
en altijd veranderende sociale, historische, milieu, culturele en 
politieke contexten te respecteren uit, waarbij diens acties worden 
gebaseerd op lokale en internationale solidariteit.
Gabriele Cammarata
https://www.sicilialibertaria.it/

Orig: (en) Italy, FAS, Sicilia Libertaria #461 - Rethinking sovereignty 
and liberation between Palestine and Israel: the stateless solution (ca, 
de, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl