A-Infos (nl) Italie, FDCA, Cantiere #35 - Internationaal - De botsing tussen kapitalistische machten en het in beslag nemen van minerale hulpbronnen in Congo - Virgilio Caletti-Lino Roveredo (ca, de, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Het oosten van de Democratische Republiek van Congo (DRC) is opnieuw 
betrokken bij een gewelddadig conflict en het oprukken van het Rwandese 
leger en de M23, de militie die wordt gesteund door Kigali, gaat 
onbetwist verder. ---- In enkele weken zijn de twee hoofdsteden van de 
regio's van Noord en Zuid Kivu, Goma en Bukavu, onder hun controle 
gekomen. En nu rukken de militie mannen op naar Uyira, dat slechts 
ongeveer dertig kilometer van de economische hoofdstad van Burundi, 
Bujumbura, ligt. ---- De situatie vereist een diepgaande analyse van 
diens oorzaken, de belangen die op het spel staan en de betrokken 
actoren. De DRC, die de omvang heeft van West Europa, is het grootste 
land in sub-Sahara Afrika. Met een bevolking van ongeveer 105 miljoen is 
het onder de vijf armste landen in de wereld: geschat wordt dat in 2024 
73,5% van het Congolese volk leefde van minder dan 2,5 dollar per dag. 
46% van de bevolking van het land is tussen nul en veertien jaar oud. De 
gemiddelde leeftijd van de bevolking is 16,7 jaar (in Italie 46,5 jaar), 
een van de laagste in de wereld en het vooruitzicht is dat het nog 
verder omlaag gaat aangezien de vruchtbaarheid heel hoog blijft, rond 
zes kinderen per vrouw. De DRC is begiftigd met buitengewone natuurlijke 
hulpbronnen, waaronder mineralen zoals koper, kobalt, coltan, diamanten, 
goud, zink, uranium, tin, zilver, kool. Onder deze zijn in het bijzonder 
kobalt en coltan - waaruit tantaal wordt verkregen - "strategische" 
grondstoffen die worden gebruikt in de mobiele telefoon en elektrische 
auto industrie. De mijnbouw sector, die in 2023 met 18,2% groeide, 
draagt voor 70% bij aan de groei van het BBP, die in 2022 piekte op 
8.9%. De meeste Congolezen hebben niet geprofiteerd van deze rijkdom. In 
plaats daarvan zijn ze vaak ingezet als een slaaf arbeidskracht voor de 
winning van deze grondstoffen tegen minimale kosten en maximaal lijden. 
De omstandigheden van de mijnwerkers (waarvan velen heel jonge jongens 
zijn) zijn op de grens van overleven: ze werken van zonsopgang tot 
zonsondergang in verstikkende tunnels, vaak door plotselinge vloedgolven 
omgezet in dood vallen, ze leven gekampeerd in tent steden die zijn 
gebouwd met laken metaal en geimproviseerde materialen; ze worden 
gedecimeerd door ziekte en zijn zonder medische hulp. Maar bovenal 
worden ze overgeleverd aan de genade van gewapende bendes die ze 
beroven, ze vermoorden en vrouwen verkrachten om de controle over de 
mijnen zeker te stellen.
Sommige data bieden de mogelijkheid om het onuitsprekelijke drama waarin 
Congo zich op het gebied van kinderarbeid uitbuiting bevindt te 
begrijpen. Deze aantallen worden gedeeld door UNHCR, Action Aid, Amnesty 
International, Good Shepherd International Foundation, Bon Pasteur en 
laten zien hoe goed gebaseerd het is om te praten over de "vloek van 
Congo" als wordt verwezen naar de enorme minerale rijkdom van het land. 
Het totale aantal is 40.000; de gemiddelde dagelijkse werktijd is 12-15 
uur, het percentage arbeiders met een gemiddelde leeftijd van 4-6 jaar 
is aanzienlijk (nadrukkelijk opgezocht vanwege hun kleine omvang die ze 
toestaat binnen te komen en te graven, met hun blote handen, in de 
kleine tunnels van de "openluchtmijn" kobalt mijnen).
Mishandeling, afranseling en misbruik van alle soorten uitgevoerd door 
"beveiliging bewakers" zijn aan de orde van de dag, net als doden 
"vanwege ongelukken op het werk."
Als een uitvloeisel zou er aan moeten worden herinnerd dat de giganten 
Google, Apple, Dell, Microsoft, Tesla er niet veel jaren geleden in 
slaagden een klasse actie te ontwijken die er op gericht was ze 
verantwoordelijk te stellen voor uitbuiting van kinderarbeid (en 
zuigelingarbeid!) in de winning van kobalt en andere kostbare mineralen. 
Zoals gesteld op de Wereldbank website: "Congolese vrouwen hebben te 
maken met aanzienlijke barrieres voor economische mogelijkheden en 
machtiger worden, waaronder hoge niveaus van gender-gebaseerd geweld 
(GBV) en discriminatie. Slechts 16,8 procent van de vrouwen heeft de 
middelbare school afgemaakt, ongeveer de helft van de mannen.
Het vrouwelijke arbeidskracht participatie niveau in de DRC wordt 
geschat op bijna 62 procent, met de meerderheid die in de landbouw 
werkt. Terwijl de participatie naar verhouding hoog is verdienen vrouwen 
aanzienlijk minder dan mannen en bezitten ze minder activa."
De geschiedenis van de DRC, gekenmerkt door koloniale bezettingen, 
staatsgrepen en regionale conflicten, is nauw verbonden met de 
economische ontwikkeling van Westerse landen die, in fases gemarkeerd 
door grote uitvindingen of industriele vooruitgang, in de DRC een van de 
belangrijkste aanbieders van bijna ieder soort grondstof vond: ivoor 
voor piano toetsen, kruisbeelden, valse tanden en snijwerk (jaren '80 
van de 19e eeuw); rubber voor auto en fiets banden (jaren '90 van de 19e 
eeuw); palmolie voor zeep (vroege 19e eeuw); koper, tin, zink, zilver en 
nikkel voor de industrialisering (jaren '10 van de 20e eeuw), diamanten 
en goud voor de rijkdom (altijd); uranium voor kernwapens (1945); 
tantaal en wolfraam voor microprocessoren (sinds 2000) en kobalt voor 
herlaadbare batterijen (sinds 2012).
Het voortgaande conflict is onderdeel van een cyclus van geweld die 
begon met de Congo oorlogen, die volgden op de Rwanda genocide van 1994. 
Er zou aan moeten worden herinnerd dat een van de grootste genocides in 
de geschiedenis, degene die tussen 1990 en 1994 tussen Hutus en Tutsis 
plaatsvond in Rwanda, het ware gezicht van het Europese stijl 
kolonialisme bevestigt (soms gepresenteerd volgens de canons van het 
opbouwen van de cultuur); en dit wordt gemakkelijk gevonden in de rol 
die wordt gespeeld en in de strategieen, sponsoring en doelen van landen 
als Belgie, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
Ook of bovenal rechtvaardigt dit de achtergrond die ons toestaat de 
ontmoedigende uitkomst van veel van de "vormen van nationale 
bevrijdingsstrijd" en de droevige breekbaarheid van de zogenaamde "derde 
wereld landen" te rationaliseren."
Sinds die tijd zijn meer dan 100 gewapende groepen actief geweest in het 
oostelijke deel van de DRC (de inheemse zelfverdediging milities, de 
Mai-Mai, de krachten van de uitvoerders van de genocide in Rwanda, FDLR, 
de groepen die worden gesteund door Rwanda, Burundi, Oeganda, de 
jihadistische milities, de gewapende krachten van de DRC (FARDC) en 
diens buurlanden).
Onder deze gewapende groepen is de 23 Maart Beweging, bekend als M23, 
degene die er in is geslaagd zichzelf in recente jaren het meest te 
vestigen. Het wordt historisch vanwege de aanwezigheid van 
Tutsis beschouwd als een pro-Rwandese groep.
De M23 bestaat uit voormalige rebellen van het Nationaal Congres voor de 
Verdediging van het Volk (CNDP) dat na het vredesakkoord dat op 23 maart 
2009 tussen de CNDP en Kinshasa is gesloten in het Congolese leger is 
geintegreerd, en dat in april 2012 aan het muiten sloeg, waarbij het 
vond dat de Congolese regering de voorwaarden van de overeenkomst niet 
respecteerde. Op 6 mei 2012 nam de rebellie de naam aan van de 23 Maart 
Beweging, in verwijzing naar het vredesakkoord.
In de Kivu regio's zijn ook wat groepen van buitenlandse huurlingen die 
zijn ingehuurd door twee private bedrijven die contracten met het DRC 
leger hebben ondertekend: het eerste, dat verschillende kranten 
identificeren als het Agemira bedrijf, zet voormalige soldaten van 
verschillende nationaliteiten in, terwijl het tweede, door BBC News 
geidentificeerd als het Asociata RALF bedrijf, beheerd door een 
Roemeense burger, voornamelijk voormalige Roemeense soldaten inzet, 
waaronder velen die hebben gediend in het Franse Buitenlandse Legioen.
De DRC wordt opnieuw door burgeroorlog uiteen gescheurd, met meer dan 
7.000 slachtoffers, duizenden ontheemde mensen die zich aansluiten bij 
de 6,4 miljoen die al aanwezig zijn in verschillende delen van het land 
en een sterke vooruitgang door de M23 rebellen, gesteund door Rwanda, 
die de controle hebben gekregen over belangrijke mijnbouw regio's langs 
de oosterse grens. Kinshasa heeft altijd het smokkelen van grondstoffen 
door Rwanda, dat vaak ook dient om de M23 guerilla strijders te 
financieren, aan de kaak gesteld.
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft actie ondernomen tegen 
Rwanda, waarbij het op 21 februari unaniem een resolutie goedkeurde die 
eist dat "de M23 onmiddellijk de vijandelijkheden stopzet, zich 
terugtrekt uit alle gebieden onder diens controle" en "de vestiging van 
illegitieme parallelle besturen in het territorium van de DRC volledig 
annuleert" (bron Nigrizia).
Zoals Siddharth Kara schrijft in zijn boek "Kobalt Rood": "Elektrische 
voertuig batterijen vereisen ieder tot tien kilo verfijnde kobalt, meer 
dan duizend keer de hoeveelheid die nodig is voor een smartphone 
batterij. Als gevolg hiervan wordt verwacht dat de vraag naar kobalt zal 
toenemen met minstens vijf honderd procent van 2018 tot 2050, en er is 
nergens anders op aarde buiten de DRC die hoeveelheid van het mineraal 
te vinden".
Onder de absolute voorstanders van de oneindige "plundering" van de 
grondstoffen van de DRC zijn de multinationals die toegewijd zijn aan de 
exploitatie van de ondergrond.
Op een altijd groeiend lijst vallen Glencore, CDM, Randgold, CMCO 
(voorheen China Molybdenum) op; de eerste, Anglo-Zwitsers, 
vertegenwoordigt alleen een ongelooflijke 35% van de hele wereld 
productie. In recente jaren hebben andere industrieen een ruimte voor 
zichzelf uitgehakt om zich te voegen bij de algemene wedstrijd om de 
formidabele minerale hulpbronnen van het land; onder hen zijn 
Volkswagen, Apple, Microsoft, Huawei en Tesla.
Chinese invloed op Congo's mijnen werd in 2008 een realiteit, met het 
zogenaamde "akkoord van de eeuw": een concessie van 25 jaar aan het 
Chinese consortium Sicomines voor de winning van 10 miljoen ton koper en 
600 duizend ton kobalt die door het land is verlengd. Vandaag bezit dit 
consortium tussen de 40% en 50% van de Congolese kobalt.
De mijngroep CMCO Group, voorheen China Molybdenum Corp, is nu de 
onbetwiste koning van kobalt (en koper) in de Democratische Republiek 
van Congo, waar diens landgenoten Huayou Cobalt en Zijin Mining ook 
opereren. CMOC controleert in het bijzonder de mega mijnen Tenke 
Fungurume en Kinsanfu, nu hernoemd TFM en KFM, door aandelen die het 
verkreeg van de US Freeport McMo-Ran, die ze niet langer als 
"strategische" activa beschouwde. Onder CMOC heeft de ontwikkeling van 
operaties alle verwachtingen overtroffen. Afgelopen jaar liet de Chinese 
mijnbouwer diens kobalt productie meer dan verdubbelen, "waardoor nog 
eens 60.000 ton van het metaal werd geplaatst op een wereldmarkt waar 
het aanbod slechts ruim 200.000 ton is," merkt Andy Home, een 
specialistische analyticus bij Reuters, op.
China controleert driekwart van de kobalt verfijning capaciteit.
In recente jaren hebben de Verenigde Staten geprobeerd terug te komen in 
het spel: het "Memorandum van Begrip" dat in 2022 werd ondertekend met 
Congo en Zambia om de elektrische auto batterij voorraad ketting te 
steunen is een symbool van hoe de VS proberen nieuwe en late handel 
samenwerkingen in Afrika te smeden. De Verenigde Staten kondigden, na de 
Europese Unie, recentelijk diens investering aan in de Lobito Corridor, 
een sub-Sahara mijn-naar-haven spoorweg (de totale geschatte kosten van 
de Lobito Corrido zijn tussen de 1 miljard en 2,3 miljard dollar. De 
Afrikaanse Ontwikkeling Bank zal ongeveer 500 miljoen dollar bijdragen 
en de Verenigde Staten zullen 250 miljoen dollar investeren). Het 
initiatief plant 800 mijl bestaande rails van de DRC naar Angola te 
verbeteren, met de mogelijke aanleg van nieuwe rails in noord Zambia. De 
Lobito Corridor streeft naar het verbeteren van de toegang van het 
Westen tot kobalt en het beperken van diens afhankelijkheid van de 
Chinese voorraad ketting. Echter, de spoorweg alleen kan deze doelen 
niet aanpakken.
De materiele moeilijkheden en de zware repressie die iedereen treft die 
ontevredenheid uitdrukt in de richting van de heersende elites 
vertegenwoordigen een rem op de ontwikkeling van sociale en vakbond 
werkelijkheden die een massale beweging kunnen uitdrukken die in staat 
is te beginnen met een proces van emancipatie en bevrijding.
Sommige pogingen om bewegingen van de burger maatschappij op te bouwen 
die worden geinspireerd door de waarden van sociale gerechtigheid en 
democratie worden bloeddorstig vermorzeld en veel van de activisten 
zitten nog steeds in de gevangenis opgesloten. In reactie op de 
intimidatie die multinationals op arbeiders uitoefenen door het recht om 
zich aan te sluiten bij een vakbond te ontkennen zijn er wat legale 
acties geweest om vakbondsrechten op te eisen. In 2022 eindigde een 
onderaannemer van Sicomines, wiens eigenaren de regering van Congo en de 
China Railway Group omvatten, in de rechtbank. Een soortgelijke 
rechtszaak werd met succes gevoerd tegen Somidez, een samenwerking 
tussen de China Nonferrous Metal Mining Group en Gecamines, het 
Congolese staat mijnbouw bedrijf.
Tegen het einde van september 2024, aan het begin van het schooljaar, 
gingen onderwijzers van verschillende openbare scholen in staking om 
betere arbeidsomstandigheden en loonsverhogingen te eisen. In Noord 
Ubangui eisen meer dan 2.000 onderwijzers van Yakoma openbare scholen 
betaling van achterstallige lonen. Onderwijzers in Kindu, Maniema, 
hebben hun stakingsbeweging naar het volgende niveau verhoogd. Ze 
geloven dat de 50.000 Congolese francs (ongeveer 16 euro) die de 
regering toevoegt aan de salarissen van onderwijzers "sabotage" is. In 
het territorium van Moba (Tanganyika) gingen onderwijzers van ongeveer 
honderd openbare scholen die lid zijn van de Congolese Onderwijzers 
Vakbond (Sieco) om de zelfde reden in staking.
De strijd tussen kapitalistische machten wordt gespeeld over het in 
beslag nemen van minerale hulpbronnen in de DRC. De beschikbaarheid van 
deze hulpbronnen is van fundamenteel belang voor iedere imperialistische 
kracht om diens superioriteit op het economische en militaire niveau uit 
te drukken. Een superioriteit die zich vertaalt in lijden, armoede en 
slavernij voor de arbeiders en jongeren van de DRC.
Afrikaans anarchisme is, hoewel in mindere mate en op verschillende 
manieren, niettemin aanwezig in ongeveer tien landen (van de 54). 
Daaronder is sinds het jaar 2000 ook Congo, zoals wordt bevestigd 
(volgens Anarcopedia.org) door de Australische kameraden van Organiste.
Echter, er moet aan worden herinnerd dat, terwijl we wachten op "onze 
ideeen", de enige echte optie die kan worden aangenomen door de grote 
massa's van uitgebuite Congolezen om zichzelf te bevrijden van de 
verderfelijke etnische, religieuze, stam en nationalistische logica's, 
evenals van de bedrieglijke internalisatie van grenzen die worden 
opgelegd door anderen, om wortel te schieten, dat het lot van deze 
arbeiders, deze jonge mensen en deze kinderen (1) exclusief van zichzelf 
zal afhangen.
Niets, behalve het voortzetten van een echte sociale en existentiele 
tragedie, kan worden verwacht van regeringen en militaire junta's, van 
kasten van plutocraten doordrenkt in corruptie, van multinationale 
economische potentaten (altijd buitenlanders) en van onderaannemers met 
een hongerige, cynische en rovers geest, van leiders die alleen in staat 
zijn tot het aanbieden van modellen en perspectieven van een verfijnde 
autocratische, timocratische en demagogische aard gebaseerd op, zoals 
passend is, hypocrisie, verwarring en eeuwige uitbuiting!
Alleen onder het proletariaat geven sociale zelforganisatie en 
klassenstrijd het pad aan dat moet worden aangenomen door alle 
uitgebuite Congolezen (die hierbij moeten worden gesteund door de 
levende krachten van het klasse anarchisme), op straffe van het 
voorzetten van de huidige, dramatische situatie.

http://alternativalibertaria.fdca.it/

Orig: (en) Italy, FDCA, Cantiere #35 - International - The clash between 
capitalist powers and the seizure of mineral resources in Congo - 
Virgilio Caletti-Lino Roveredo (ca, de, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl