A-Infos (tr) Turkey, Yeryuzu Postasi: Toplumsal Cinsiyet ve Kuir Meselelerinde Mücadelelerimizi Birleştirmek (ca, de, en, it, pt)[makine çevirisi]

Filipinler'de faaliyet gösteren anarşist bir kolektif olan Bandilang 
Itim'in 25 Temmuz 2020 tarihli bildirisi. ---- Anarşist çevrelerdeki 
erkekler, alanlarımızı daha güvenli ve kapsayıcı hale getirmek için adım 
atmalı. Kuir veya kadın olma deneyimine sahip olmamak, sessiz kalmanın 
bahanesi değildir. Baskıya karşı ses çıkarmamak, baskıyı arttırmak 
demektir. ---- Sükut altın değildir ---- Bandilang Itim'de bazılarımız 
cis (natrans) ve/veya heteroseksüel erkek. Erkek olmanın ayrıcalığı ile 
yetişmiş olan Bandilang Itim'deki cis-hetero erkekler olarak biz, ne 
cinsiyet ve kuir meselelerinde uzmanız ne de kadın ya da kuir olma 
deneyimine sahibiz. Bu, kız kardeşlerimizin ve kuir kardeşlerimizin 
karşı karşıya kaldığı meselelerde sessiz kaldığımız anlamına gelmemeli. 
Adrienne Onday'ın "Onur'a Öfke: 'Radikal' cis-het erkeklere ve onların 
toplumsal cinsiyet mücadelelerindeki yetersizliklerine karşı bir çağrı" 
adlı önemli yazısında beyan ettiği gibi, "Sessizliğiniz bize şiddettir." 
Bizim sessizliğimiz, cinsiyet temelli baskıya karşı mücadele edenlere 
yönelen bir şiddettir. Hepimizin sevdiği kuir ve kadın bireyler - 
partnerlerimiz, ailelerimiz, yoldaşlarımız ve dostlarımız var ve 
ortamlarımızda ve çevremizde varlığını sürdüren cisheteronormatif 
ayrımcılığa ve patriyarkal pratiklere karşı sesimizi çıkarmayı onlara 
borçluyuz.

Kuirler ve kadınlar, hala ayrımcılığı, çocuklaştırmayı ve 
alanlarımızdaki baskıyı deneyimliyor oldukları için kızgınlar. 
Kendilerine yönelen bu baskıya karşı her ses çıkarışlarında yalnız 
olmaktan yorgunlar. Kadın veya kuir deneyimine sahip olmamak sessiz 
kalmanın bahanesi değil. Eğer bu deneyimlere veya tecrübeye sahip 
değilsek, o zaman kadın ve kuir bireylerin deneyimlerine başvurmamız 
gerekir. Kadın ve kuir meselelerine yönelik sessizlik, sansür ve cehalet 
de birer şiddet biçimidir. Sessiz kaldığımızda patriyarkal şiddetin ve 
bu girift baskı ağının suç ortağı oluruz. Kadın ve kuir bireylere 
katılmalı, özellikle de kendileri için ses çıkaramayabilecekleri durum 
ve alanlarda, onlar için ve onlarla birlikte sesimizi çıkarmalıyız.

Şunu unutmamalıyız ki özgürlüğümüz birbirine bağlı. Özgürlüğümüz 
birbirine öyle bir şekilde bağlı ki, eğer kuir ya da kadın komşumuz 
susturulmuş ve boyunduruk altınmışsa; bu, bizim özgürlüğümüzün de 
'geçerliliğini kaybedebilecek bir ayrıcalık'tan başka bir şey olmadığı 
anlamına gelir. The Internationale'nin şarkısında söylediği gibi, 
"Özgürlük herkesçe deneyimlenmediği sürece yalnızca genişletilmiş bir 
ayrıcalıktır." Özgürlüğümüz, ötekinin özgürlüğüyle karşılıklı-bağımlı ve 
birbirini tamamlayıcıdır; birinin gelişmesi diğerinin de gelişmesini 
sağlar. Aynı şekilde, eğer birinin özgürlüğü tehdit altındaysa, 
hepimizin özgürlüğü tehdit altındadır. O halde, özgürlüğümüz, geçerli 
olabilmek için başkalarının özgürlüğüne muhtaçtır.

Dolayısıyla, eğer çevremizdekiler hala transfobi, ayrımcılık ve kadın 
düşmanlığı gibi tahakkümlerden muzdaripse, kendimize özgür diyemeyiz. 
Anarşist teorisyen Mikhail Bakunin'in yazdığı gibi, "Ben, ancak 
kadın-erkek tüm insanlar eşit derecede özgür olduğunda gerçekten 
özgürüm. Diğerlerinin özgürlüğü, benim özgürlüğümü yadsımak ya da 
sınırlamak şöyle dursun, tam tersine onun gerekli öncülü ve teyididir." 
Siyahi feminist ve insan hakları aktivisti Audre Lorde da aynı 
fikirdeydi: "Bir kadın bile özgür değilse, ben de özgür değilim; onun 
zincirleri benimkilerden çok farklı olsa bile."

Müttefikler[1]olarak tavrımız, 'kurtarıcılık' olmamalıdır. Kadın ve kuir 
bireylere yardım etmenin ardındaki üstünlük taslayan tutumları 
reddetmeli ve 'beyaz adamın yükü'nün cisheteronormatif karşılığını 
tanımamalıyız. Kadın ve kuir bireylerin kendi eylemlilikleri olduğunun 
bilincindeyiz; o halde, müttefikleri olarak görevimiz, onların 
eylemliliklerine omuz vermek, seslerini çoğaltmak, kuir ve kadın 
liderliğini takip etmek ve birlikte çalışmaktır. 1970'lerde 
Queensland'de bir Aborijin aktivist grubun dediği gibi, "Buraya bana 
yardım etmeye geldiysen zamanını boşa harcıyorsun. Ama özgürleşmen benim 
özgürleşmeme bağlı olduğu için buradaysan, gel beraber çalışalım." 
Özgürleşme kolektif bir görevdir, verilebilecek ya da bahşedilebilecek 
bir şey değil.

Benzer şekilde, yalnızca pasif desteğe dayalı bir "müttefiklik" de öne 
sürmemeliyiz. "Müttefik Değil Suç Ortağı" adlı yerel provokasyonda da 
belirtildiği gibi, baskı araçlarının ortadan kaldırılmasında aktif 
olarak 'suç ortağı' olmalıyız. Bu, kadın ve kuir liderliğini takip etmek 
ve eylemliliklerini desteklemekle de bağlantılıdır.

Kesişimselliğimiz nasıl görünmeli? Kesişimselliğe dair bir model, 
-cisheteronormativite ve patriyarkanın 'normalliğinin' karşı çıkılabilir 
olduğunu gösterdikleri için kadın, kuir ve özellikle de trans 
topluluklarının, bizlere aynı zamanda polisin ve hapishanelerin de 
'normalliğinin' karşı çıkılabilir olduğunu gösterdiklerini ileri süren- 
Dr. Angela Davis tarafından önerilmiştir:

"Bu yüzden, eğer kesişimsel bir bakış açısı arıyorsak, trans topluluğu 
bize yolu gösteriyor. Ve sadece Tony McDade cinayeti[2]gibi vakalara 
işaret etmekle -ki etmeliyiz de- yetinemeyiz. Bunun ötesine geçmeli ve 
trans topluluğunu, tamamen normal kabul edilene nasıl meydan 
okuyacağımızı bize öğrettiği için desteklediğimizi bilmeliyiz. Ve eğer 
trans topluluğu bizlere, normallik algımızın temeli sayılan şeylere 
etkili bir biçimde meydan okumayı öğretmiş olmasaydı, bugün olduğumuz 
yerde, giderek daha fazla insanı kölelik karşıtı bir çerçevede düşünmek 
için cesaretlendiriyor olabileceğimizi sanmıyorum. Bu yüzden, toplumsal 
cinsiyet ikiliğine meydan okuyabiliyorsak, polise ve hapishanelere de 
kesinlikle ve etkili bir şekilde direnebiliriz."

Normal olanı radikal bir şekilde sorgulayabildikleri için kadınlar ve 
kuirler bizlere, sorgulanması gereken diğer normlara meydan okumanın ve 
direnmenin yollarını gösterirler. Dr. Davis, trans topluluğunun, 
cinsiyet ikiliğine meydan okuyarak, kolluk ve hapishane sistemlerine de 
meydan okumayı ve direnmeyi mümkün kıldığını belirttiyse belki biz de bu 
yönde birkaç ileri adım atabiliriz. Böylece, ister sermaye, ister 
devlet, isterse de hiyerarşi kavramının kendisi olsun; gelişigüzel bir 
şekilde tahakküm edinmiş tüm normlara meydan okuyabiliriz. Başka bir 
deyişle, normallik ya da yaygınlık kavramları, devlet ve sermayenin 
kontrol araçlarıdır ve kuirlik, -vücut bulmuş haliyle ve pratikte- buna 
bir hakarettir. O halde, kadın ve kuir bireyler, devlet ve kapitalizm 
gibi tahakküm sistemlerine karşı savaşın ayrılmaz bir parçasıdır. 
Onlarsız bir özgürleşme projesi başarısızlığa mahkumdur. Onday'ın 
yazısında belirttiği gibi, "Bizler, siz['radical' cis-het 
erkekler]olmadan da gerçek özgürleşme alanları yaratabiliriz; fakat 
sizler, biz olmadan gerçek özgürleşme alanları yaratamazsınız."

Kadın ve kuir bireylere olan desteğimizi, yalnızca tahakküm karşıtı 
mücadelenin ayrılmaz birer parçaları olmalarına dayandırmamalıyız; 
onlara olan desteğimiz koşulsuz, şartsız ve yekvücut olmal"ıdır. Nasıl 
ki bir ekoloji, çeşitlilik içinde gelişir ve daha dayanıklı hale 
gelirse, insan toplumu da çeşitlilik içinde aynı şekilde zenginleşir ve 
güçlenir.

Neyi kabul etmeliyiz?
Patriyarkaya, kapitalizmi dahi önceleyen bu tahakküm sistemine 
muhalefeti kabul etmeliyiz. Kadınların, transların ve toplumsal cinsiyet 
rollerine uymayı reddeden tüm bireylerin patriyarka tarafından 
baskılandığını kabul etmeliyiz. Bir sistem olarak patriyarka ezelden 
beri var olmadı. Patriyarkanın inşası ve kurumsallaşması gerektiyse, 
aynı şekilde yıkılabilir ve ortadan kaldırılabilir. Patriyarkayı 
kurumsallaştırmayan kültürler ve insanlar varsa şunu kesinlikle 
biliyoruz ki patriyarkanın olmadığı bir dünya, oldukça gerçekçi bir 
olasılık. Filipinler'de patriyarka, yerel kültürel pratikleri sistematik 
bir şekilde silen sömürge sistemi bünyesinde kurumsallaştı. Walang Rape 
sa Bontok (Tecavüzsüz Bontok) adlı belgeselde kaydedildiği üzere, 20. 
yüzyıla kadar sömürgeleşmeye direnen Cordilleras bölgesinin Bontok halkı 
arasında tecavüz hiç duyulmamış bir şeydi ve yakın zamana kadar tecavüze 
rastlanmamıştı. Patriyarka doğal ya da ebedi bir kurum olmadığına göre 
bu, patriyarkanın ve tecavüz kültürünün öğrenilen ve kurumsallaştırılan 
yapılar olduğu anlamına gelir. Benzer şekilde, cisheteronormativite ve 
patriyarka da öğrenilen ve kurumsallaştırılan tahakküm biçimleridir ve o 
halde, bırakılabilir ve ortadan kaldırılabilir.

Cisheteronormativiteye, patriyarkal düzenin sürdürdüğü bu norma 
muhalefeti kabul etmeliyiz. Toplumsal bir düzen olarak patriyarka bazı 
bedenleri diğerlerine, hatta bazı erkek bedenlerini diğer erkek 
bedenlerine göre ayrıcalıklı kılar. Böyle ayrıcalıklara karşı koymak 
için, temel hakları cisheteronormativite tarafından kasten elinden 
alınmış sesleri dinlemeli ve takip etmeli, onlara alanlar açmalıyız. 
Kendimizi bu süregelen hasardan sorumlu tutmalı, bu hasarın durdurulması 
ve barış için gerçek adımlar atmalıyız.

Kesişimselliğe muhtaç olduğumuzu kabul etmeliyiz. Eşitlik ve adalet 
mücadelesinin, devlet ve sermaye baskısına karşı mücadele ile yekvücut 
olduğunu kabul etmeliyiz. Kadın ve kuir bireylerin karşı karşıya kaldığı 
sorunlar yalnızca kendi çevrelerimiz ve örgütlerimiz ile sınırlı değil; 
aynı zamanda iş yerlerinde ve sokakta. Ayrımcılık, iş yerlerinde sürekli 
taciz ve objeleştirilmeye maruz kalan kadınları olumsuz etkilemeye devam 
ediyor. Kuir bireyler iş başvurularında eleniyor, kimlikliklerini 
tanımayı reddeden -ve böylece geçersiz kılan- hükümetlerin önyargıları 
ile karşı karşıya kalıyorlar.

O halde, kesişimselliği öne sürdüğümüzde, sınıf temelli indirgemeci 
tavırları da reddetmiş oluruz. Mücadelelerin çoğulluğu, sınıf 
mücadelesinin önemine gölge düşürmez; aksine, mücadelelerin kesişimleri, 
tüm tahakküm biçimlerine karşı verilen savaşın ayrılmaz bir parçasıdır. 
Cishet-patriyarkadan kurtulmadan, devlet ve sermayeden kurtuluşun 
tamamlanabileceğini sanmıyoruz.

Trans kadınların kadın, trans erkeklerin erkek olduğunu kabul etmeliyiz. 
Toplumsal cinsiyetin sosyal bir yapı olduğunu, ancak sadece ayrımcılık 
değil, aynı zamanda pozitif kimlik şeklinde gerçek ve maddi sonuçları 
olduğunu kabul etmeliyiz.

Cinsiyetin bir spektrum olduğunu, cinsiyet ikiliğinin dışındaki 
cinsiyetlerin de geçerli olduğunu kabul etmeliyiz. Yani, non-binary 
cinsiyetlerin ve kendini non-binary olarak tanımlayan insanların 
geçerliliğini açıkça kabul etmeliyiz.

Nasıl iyileşeceğiz?
Alanlarımızda yer alan kadın ve kuir bireylerin azlığından da 
anlaşılabileceği gibi, anarşist çevremizde bir cinsiyetçilik problemimiz 
var. Madem alanlarımız 'radikal', o halde aynı zamanda radikal derecede 
kapsayıcı olmaları gerekmez mi? Filipinler'deki anarşist çevrelerin 
ezici bir çoğunlukla erkeklerden oluşması talihsiz bir gerçek. Farklı 
şekilde ifade etmek gerekirse, Filipinler'deki anarşist çevrelere 
çoğunlukla erkekler hakim. O halde, alanlarımız, bizim iddia ettiğimiz 
kadar kapsayıcı değil. Cishet erkekler olarak, çevrimiçi alanlarda bile 
ne kadar yer kapladığımızın farkına varmalıyız. Alanlarımızı kadın ve 
kuir bireyler için daha kucaklayıcı hale getirmenin bir yolunu 
bulmalıyız. Bunun kolay bir cevabı yok, ve daha güvenli alanlara dönük 
bu tür değişiklikleri uygulamak için inisiyatif almamız gerekiyor çünkü 
bu ayrıcalığa, kendi ayrıcalıklarımıza karşı koyma ayrıcalığına sahibiz.

Peki, cinsiyetçiliğe karşı koymak ve alanlarımızı daha güvenli hale 
getirmek için ne yapabiliriz? Bir başlangıç olarak, seslerini 
çıkardıklarında kadın ve kuir bireyleri dinleyebilir, sesleri daha 
uzaklara ulaşsın diye onlara platform sağlayabiliriz. Kadın ve kuir 
bireylerin, içine hapsoldukları bir döngü var. Ya baskılanıyor ya da 
dışlanıyorlar, buna seslerini çıkarıyorlar, ardından 'mansplaining'e 
-yani, deneyimlerinin erkekler tarafından laf kalabalığıyla 
geçersizleştirilmesine- maruz kalıyorlar ki elbette bu onları oldukça 
kızdırıyor, ve kızgınlıkları, yine dışlanmalarıyla sonuçlanıyor. Böylesi 
bir döngü, radikal alanlarımızda erkeklerin baskınlığını pekiştirmekten 
başka bir işe yaramıyor. Bu döngüyü kadın ve kuir bireyleri dinleyerek, 
onlara kendi alanlarımızda yer vererek ve onların alanlarını destekleyip 
liderliğini takip ederek kırabiliriz.

Cinsiyetçiliğe karşı koymanın ve alanlarımızı daha güvenli hâle 
getirmenin başka bir yolu da, ne kadar yer kapladığımızın ve erkekler 
olarak kadınların ve kuir bireylerin sözünü kesmeye yönelik maço 
eğilimden rahatsız olmayışımızın farkında olmaktır. Kapladığımız alanın 
farkında olmak; örneğin, topluluklarda zamir belirtmeyi sıradanlaştırmak 
olabilir. Bu, 'he/him' zamirlerinin varsayılan kabul edilmediğini ve 
cinsiyet çeşitliliğinin tanındığını gösterir. Bu noktada, Filipince 
cinsiyet-nötr 'siya' zamirini veya İngilizce konuşuyorsak 'they/them' 
zamirlerini -ve hatta bazı farazi durumlarda kasti bir şekilde 'she/her' 
zamirlerini- kullanabiliriz.[3]Bakış açımızın erkek odaklı olup 
olmadığını sorgulamak ve hangi durumlarda böyle olduğunu anlamak için öz 
farkındalık geliştirmeliyiz. Nasıl ki eril zamirler varsayılan değilse, 
erkeklik deneyimi de varsayılan değil. Erkek deneyimini varsayılan kabul 
ettiğimizde, adet yoksulluğu[4], ücretsiz emek, iş yerlerinde ve 
hapishanelerde tecavüz ve cinsel şiddet gibi meseleleri kolayca 
görmezden geliyoruz. Yoksulluk gibi, kadın, erkek ve kuir, herkesçe 
deneyimlenen olgular bile kadın ve kuir bireyler tarafından daha farklı 
deneyimleniyor. Böylesi meseleler, söz konusu kişi kuir ya da farklı bir 
cinsiyete mensup olduğunda, kaçınılmaz olarak farklı sonuçlar doğuruyor.

Cinsiyetçilikle mücadele etmek için, onlara "İyi misin?" diye sorarak ve 
onların iyiliğini gözeterek alanlarımızdaki kadınlara ve kuir bireylere 
dair farkındalığımızı da arttırabiliriz. Alanlarımızda daha kucaklanmış 
ve ait hissetmeleri için ne yapabileceğimizi onlara sorabilir ve 
tahakküm kurmak isteyen, tedirgin edici ve şiddete meyilli insanları 
alanlarımızdan çıkarabiliriz. Cinsel taciz/baskıyı alanlarımıza 
sokmamak, bu doğrultuda yapabileceklerimizin en basiti.

Eğer hareketin içerisinden birine bir zarar geldiyse, bunun münferit bir 
istismar ya da cinsiyetçilik gibi sistematik bir mesele olması fark 
etmeksizin hesap verebilirliğe yönelik samimi adımlarla ele alınması 
gerekir. Kişileri sorumlu tutabilmemiz, ve kişilerin de kendini sorumlu 
tutabiliyor olması gerekir. Sorumluluk ve hesap verebilirlik, bir 
zararın meydana geldiğinin ve iyileş(tir)me yolunda adımlar atılması 
gerektiğinin kabul edilmesidir. Böylesi problemlerle peşinen, hem zarar 
görenin hem de zararın failinin bu problemleri kavrayıp tanıyabileceği 
şekilde yüzleşilmeli, ve uzlaşmaya ve daha iyisi için çabalamaya yönelik 
adımlar atılmalıdır. Eğer zarar telafi edilemez nitelikte -örneğin 
cinsel istismar- ise o topluluk için en iyisi istismarcıyı tamamen 
topluluktan uzaklaştırmaktır. Verilen zarar bir niyet meselesi değildir, 
ve failler de bunu anlamalıdır. Aksi takdirde, zarar görenlerin haklı 
deneyimlerini hiçe sayarak bireylerin itibarını korumayı seçmiş oluruz. 
Niyet ne olursa olsun, olay yaşanmış ve yarattığı etkiler de ortadadır. 
Asıl soru şu olmalıdır: Daha iyi olmak için ne yapabiliriz ve bu zararın 
tekrarlanıp yeniden üretilmesinin nasıl önüne geçebiliriz? Böylesi 
sorumluluk mekanizmalarının amacı kişileri veya kurumları -tabii ki, söz 
konusu olay, faillerin ve aynı şekilde onları savunanların, alan ve 
kurumlardan mutlak olarak uzaklaştırılmasını gerektiren cinsel istismar 
ve tecavüz gibi bir olay değilse- alaşağı etmek değildir. Cinsel 
istismar ve tecavüz olayları dışında kimseyi alaşağı etmek istemiyor, 
zararı verenlerin daha 'iyi' olmak ve alanlarımızı daha güvenli hale 
getirmek için çabalamasını istiyoruz.

Eleştirilerin ve verilen zararın giderilmesine yönelik taleplerin dile 
getirilmesi, tabiri caizse 'kirli çamaşırların ortaya dökülmesi' olarak 
basitleştirilemez. Dürtüsel olarak vereceği ilk tepki bu tarz eleştiri 
ve talepleri kötü niyetle bağdaştırmak olan insanlar olacak. Bu eleştiri 
ve talepleri kötü niyetle özdeşleştirerek geçersizleştiren bu dürtüye 
direnmeliyiz çünkü bu, patriyarka ve girift baskı ağının mevcut durumunu 
korumaya yönelik bir savunma mekanizmasıdır.

Alanlarımızı daha güvenli hale getirmenin başka bir yolu ise baskıların 
karşısında olduğumuzu, kadın düşmanlığı, tecavüz kültürü, transfobi ve 
diğer zararlı tavırlara karşı ön alıcı bir duruş alarak göstermektir. 
Kapsayıcılığımızdan ödün veremeyiz. Peki, böyle bir dünya neye benzerdi? 
Biz, Bandilang Itim'de, örneğin trans düşmanı birey ve kurumlarla 
bağlarımızı, daha büyük gruplarla işbirliklerimizden çekilmek pahasına 
da olsa koparmaktan gayet memnunuz. Paydaşlarla olan işbirlikleri, 
transfobi ya da herhangi bir ayrımcı pratiğe verilen tavizler üzerine 
kurulamaz. Zararlı hiçbir davranışı asla tolere etmeyiz. Israrla ve 
mahcubiyet göstermeksizin zararlı davranışlar sergileyen her kim olursa 
olsun bağlarımızı kesmeye hazırız. Şunu hatırlamalıyız ki bu tarz 
ayrıştırıcı teamüllerin, kadın ve kuir bireyler arasında intihar 
oranlarının yükselmesi ve onlara yönelen şiddetin (cinayetler dahil) 
yaygınlaşması gibi çok gerçek ve ölümcül sonuçları olabilir. Kadın ve 
kuir bireyleri, sözde güvenli ya da radikal olan alanlarımızdan 
dışlamak, kimliklerini ve deneyimlerini geçersizleştiren ve böylece 
onları izole eden bir şiddet biçimidir. Yani, böylesi durumlarda 
dışlanmanın kelimenin tam anlamıyla ölümcül sonuçları olabilir.

Bunun bir sonucu olarak, örneğin Deep Green Resistance (DGR) gibi alenen 
transfobik bir duruş benimsemiş gruplarla birlikte çalışamayacağımız ve 
çalışmayacağımız anlamı çıkmaktadır. O halde, takımadadaki[5]tüm 
anarşist çevreleri DGR gibi paydaşların trans karşıtı duruşlarını 
katiyen sonlandırmalarını ve resmi özürler yayınlamalarını talep etmeye, 
ya da böylesi trans karşıtı gruplarla bağlarını tümden kesmeye davet 
ediyoruz. DGR'nin transfobikliği, Anarşist Çalışmalar Enstitüsü'nde 
(Institute for Anarchist Studies) yayınlanmış olan Deep Green 
Resistance'a Karşı (Against Deep Green Resistance) başlıklı makalede 
açıkça belgelenmiştir. Deep Green Resistance adlı kitabın başyazarı ve 
DGR'nin kurucu ortağı Aric McBay bile çıkıp DGR'den ayrılma sebeplerinin 
transfobi olduğunu belirterek, dayanışma ve trans kapsayıcılığa olan 
ihtiyacın altını çizdi. DGR'deki transfobi, Vikipedi maddesi de dahil 
olmak üzere başka sayısız makalede belgelenmiştir. DGR'nin transfobisi 
basit bir dil sürçmesi ya da özür dilenebilecek bir kereye mahsus bir 
olay değil, kendini tekrarlayan bir zarardır ve sergiledikleri trans 
dışlayıcı feminizm, bizzat ideolojik programlarında yer almaktadır. 
Trans dışlayıcı düşünceleri programından çıkarmadığı sürece, DGR 
transfobik bir örgüt olmaya devam edecektir. DGR'ye verilen destek ve 
onunla işbirliği yapmak, trans kadın ve erkekleri dışlamaya dayalı bir 
tavizdir, ve bu kabul edilemez bir durumdur. DGR'ye alan sağlamayı 
sürdürmek, transfobiye alan açmayı sürdürmektir. DGR'yi anarşist 
çevrelerimizden çıkarmak ya da en azından transfobiden vazgeçmelerini 
talep etmek gayet erişilebilir bir hedeftir. Transfobiden 
vazgeçmiyorlarsa, mücadelelerinde izole ve atomize olacaklarını 
belirtmeliyiz; özgürleşme alanlarını onlarla da onlarsız da 
yaratabiliriz. Zararlı uygulamaları reddetmek ve ayrımcılığı sürdüren 
gruplar ile birlik içinde olmamak, yapabileceklerimizin en basitidir. 
Madem değerlerimiz baskının her türlüsüyle savaşmak üzerine kurulu, o 
halde bu zararlı uygulamalara ve bağlara karşı aktif olarak ve yükses 
sesle karşı çıkmak bir norm olmalıdır.

En basitin ötesinde ise, o halde, öne çıkmalı, ve kadın ve kuir 
bireylerin seslerini çoğaltmak için adımlar atmalıyız. Müttefikler 
olarak görevimiz, onları dinlemek ve onların eylemliliklerini 
desteklemektir. Bu duyarlılıkla, kadın ve kuir yoldaşlarımızın 
özgürleştirici sanata, müziğe ve edebiyata katkılarını, ve devlete ve 
sermayeye karşı verdiğimiz dünya çapındaki mücadelemizde aldıkları 
aksiyonları tanımalı ve çabalarını ilan etmeliyiz. Sistematik emek 
ayrımcılığı meselelerine dikkat çekerek, topluluklarımızda cinsiyet 
kapsayıcılığı konusunda eğitimi sürdürerek ve feminist/kuir hareket ve 
örgütleri destekleyerek mevcut durumun üstesinden gelebilir ve onları ve 
dolayısıyla da bizi etkileyen sorunlara dikkat çekebiliriz. Ayrıca, ev 
içi şiddet ve tecavüz gibi erkekler tarafından erkek olmayanlara yönelen 
şiddete dikkat çekmeliyiz. Failleri alanlarımızdan mutlak suretle 
çıkarmalı ve bir zarar meydana geldiğinde hesap verebilirlik talep 
etmeliyiz.

NatDem ve Bahaghari gibi kuir örgüt üyelerinin, onur yürüyüşü ve eylemi 
düzenledikleri için, yasal bir dayanak olmaksızın tutuklandığı Pride 20 
gibi bir olayda, en azından, bu haklı öfke korosuna tüm sesimizle 
katılabilirdik. Polisin tecavüzüne uğrayan ve tecavüzcü polislere dava 
açtıktan sonra fail polisler tarafından katledilen Fabel Pineda 
olayı[6]gibi bir olayda, polis şiddeti ile cinsiyete dayalı şiddetin 
kesişimine dikkat çekebiliriz. Polisin kadınlara 'güvenlik' karşılığında 
meta gibi davrandığı, kimlikleri sürekli aşağılanan kuir aktivistlerin 
vahşice alıkoyulduğu böylesi bir zamanda, en azından 
'bayanihan'ın[7]gerçek anlamını, atanmış ve toplumsal cinsiyetten 
bağımsız bir dayanışma ve devrimci sevgiyi, onları esir alanlara 
gösterebiliriz.

Umuyoruz ki bu belge, takımadadaki anarşist çevrelerde bile -ve 
özellikle de bu çevrelerde- varlığını sürdüren patriyarkal ve 
cisheteronormatif normları temelden yok etme tartışmalarının bir parçası 
olur. Bu kolay bir iş değil ve şüphesiz ki bazı hatalar yapacağız. 
Ancak, takımadada anarşiyi yaşatmak konusunda ciddiysek, mutlak 
özgürleşme yolundaki adanmışlığımızı dirayetle sürdürmeliyiz. Ve 
umuyoruz ki, Yerel Otonomlar Ağı[8]içinde ve dışında yer alan diğer 
bilgi kolektifleri ve gruplar da benzer bir özeleştiri sürecinden geçer 
ve müttefiklik yönünde tutum alırlar.

[1]Müttefik' kelimesi İngilizcedeki 'ally' kavramından çevrilmiştir. 
'Ally', özellikle LGBTQ+ topluluklar bağlamında, doğrudan bu kimliklere 
mensup olmayan ancak bu topluluklara yönelik ayrımcılık, dışlama ve 
şiddete karşı mücadelede bilinçli bir destek sunan bireyleri tanımlamak 
için kullanılmaktadır. Türkçede "müttefik" kelimesi sıklıkla diplomatik 
ya da savaş temelli bağlamlarda kullanılsa da, burada ve metin boyunca 
mecazi anlamda, bir dayanışma ve sorumluluk ilişkisini tanımlar. (ç.n.)

[2]Tony McDade, 2020 yılında ABD'nin Florida eyaletinde polis tarafından 
öldürülen Afrikalı Amerikalı bir trans erkekti. Cinayet George Floyd'un 
ölümünden sadece birkaç gün sonra gerçekleşti ancak medyada çok daha az 
yer buldu. (ç.n.)

[3]Türkçenin aksine İngilizcede dilbilgisel cinsiyet mevcuttur. Bu 
durum, Türkçede, örneğin üçüncü tekil kişi zamiri olan 'o'nun, 
İngilizcede 'he' (eril 'o'), 'she' (dişil 'o') ve 'it' (nesnel 'o') 
şeklinde üç farklı karşılığı olması şeklinde tezahür eder. 'He' ve onun 
yönelme ve belirtme halinde çekimine (ona, onu) karşılık gelen 'him' 
(metindeki şekliyle he/him), toplumsal erkek cinsiyetine, yani 
varsayılana işaret eder.(ç.n.)

Metinde ilgili yerde belirtildiği şekliyle 'zamir belirtme' uygulamasını 
yaygınlaştırmanın önemi, Filipince ve İngilizce gibi dilbilgisel 
cinsiyetin bulunduğu dillerde bağlam kazanıyor. O nedenle, kişi 
zamirlerinin cinsiyete göre çeşitlendiği ve atanmış cinsiyete göre 
belirlendiği bu gibi dillerin konuşulduğu topluluklarda, insanlara 
işaret veya hitap ederken, İngilizcede çoğul 'o' anlamına gelen 
'they/them' ya da Filipince cinsiyet-nötr 'siya' zamirlerinin tercih 
edilmesi, metnin ilgili kısmında cisheteronormatif söylem ile 
mücadelenin yollarından biri olarak öneriliyor. (ç.n.)

[4]İngilizce 'menstrual poverty' kavramının Türkçe karşılığı olan 'adet 
yoksulluğu' veya 'adet dönemi yoksulluğu', dilimizde Türkçe karşılığıyla 
çok yaygın olmamakla birlikte toplumsal cinsiyet ve kadın çalışmaları 
alanlarında karşımıza çıkar. Adet yoksulluğu, kadınların adet 
dönemlerinde ihtiyaç duydukları ped ve tampon gibi temel hijyen 
ürünlerine ekonomik yetersizliklerden dolayı ulaşamamasıdır. Adet 
yoksulluğu ekonomik boyutuyla sınıfsaldır; ancak toplumsal boyutuyla 
düşünüldüğünde, kadınlara yönelik ürün ve hizmetlerin yaygınlığı ve 
erişilebilirliği gibi konulardaki yetersizlikler bize bu yoksulluk 
biçiminin sınıfsal olduğu kadar cinsel bir eşitsizliğin sonucu olduğunu 
gösterir. Yani, adet yoksulluğu sınıfsal ve cinsel boyutları olan 
kesişimsel bir sorundur.(ç.n.)

[5]Paragrafta sözü geçen topluluk (DGR) Filipinler'dedir. Filipinler bir 
takımada ülkesidir. Paragrafta yer alan çağrı, Filipinlerdeki tüm 
anarşist çevrelere yöneliktir.(ç.n.)

[6]Fabel Pineda, Filipinler'de yaşayan 15 yaşında bir kız çocuğuydu. 
2020 yılında, COVID-19 karantina kurallarını ihlal ettiği gerekçesiyle 
gözaltına alındı. Gözaltı sırasında, polis memurlarının cinsel tacizine 
uğradı. Fabel, bu olayın ardından şikayette bulundu ancak kısa süre 
sonra, şikayet ettiği polis memurları tarafından öldürüldü. Bu olay, 
polis şiddeti ile cinsel şiddetin kesişimselliğinin çarpıcı bir 
örneğidir.(ç.n.)

[7]Filipince 'bayanihan' kelimesinin 'dayanışma' ve 'kolektif çaba' 
olarak iki başlıca tanımı vardır. Filipin kültürüne özgü bir kavram olan 
'bayanihan', bir topluluğun üyelerinin ortak bir amaçla karşılık 
beklemeden birbirine yardım etmesini ifade eder. Geleneksel olarak bir 
evin birlikte taşınması gibi fiziksel yardımlaşmaları anlatsa da, 
zamanla toplumsal dayanışma, kolektif sorumluluk ve devrimci işbirliği 
anlamlarını kazanmıştır. Metinde, cinsiyet ve kimlik farkı gözetmeksizin 
kurulan bir direniş ve dayanışma çağrısını simgelemek için 
kullanılmıştır.(ç.n.)

[8]Yerel Otonomlar Ağı (Local Autonomous Network - LAN), Filipinler'de 
faaliyet gösteren anarşist, anti-otoriter ve otonom aktivistlerin 
oluşturduğu gevşek yapılı bir ağdır. Bu ağ, çeşitli kolektif ve 
bireylerden oluşur ve belirli bir hiyerarşik yapıya sahip değildir. LAN, 
özellikle Manila, Quezon City, Pasig, Bulacan, Cavite, Laguna ve 
Mindanao gibi bölgelerde aktif olan 13 kolektif ve bireyi kapsar. Ağ, 
film gösterimleri, atölye çalışmaları, dergi-fanzin yayıncılığı, sanat 
etkinlikleri ve tartışmalar gibi çeşitli etkinlikler düzenleyerek 
topluluk dayanışmasını ve politik bilinci artırmayı hedefler.(ç.n.)

Kaynak: Interlinking our Struggles in Gender and Queer Issues

Çeviri: Yeryüzü Postası / All Tommorrows

https://www.yeryuzupostasi.org/2025/07/02/toplumsal-cinsiyet-ve-kuir-meselelerinde-mucadelelerimizi-birlestirmek/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr