A-Infos (nl) Italie, FDCA, Cantiere #45 - Bolivia: Mijnwerkers, inheemse gemeenschappen, en arbeiders protesteren tegen Rodrigo Paz's neoliberale regering (ca, de, fr, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Bolivia beleeft een van de diepste sociale en politieke crises in 
decennia. Gedurende weken schudt het land door stakingen, wegblokkades, 
volksmarsen en gewelddadige botsingen tussen activisten en 
regeringskrachten. Aan de frontlijnen zijn mijnwerkers vakbonden, boeren 
organisaties, Aymara en Quechua inheemse gemeenschappen, de Ponchos 
Rojos, onderwijzers, transport arbeiders en sectoren van de Boliviaanse 
Arbeiders Centrale (COB). ---- De regering van Rodrigo Paz reageerde 
door rond La Paz ongeveer 3.500 soldaten en politie agenten in te zetten 
om de demonstraties te breken, wat leidde tot botsingen, arrestaties en 
talrijke verwondingen. Volgens verschillende internationale bronnen 
gingen mijnwerkers marsen ook met dynamiet de confrontatie met de 
politie aan toen de activisten probeerden het politieke centrum van de 
hoofdstad te bereiken.
De sociale woede is ontstaan door een vernietigende economische crisis: 
stijgende inflatie; gebrek aan brandstof en essentiele goederen; 
ineenstortende reserves van buitenlandse wisselkoersen; sterk stijgende 
kosten van levensonderhoud; en bezuinigingen op overheidssubsidies op 
brandstof.
De regering Paz, in 2025 gekozen op een openlijk neoliberaal en pro-VS 
platform, voerde privatiseringen, liberaliseringen en een hard 
bezuinigingsbeleid door. Het elimineerde algemene brandstof subsidies, 
waardoor prijsverhogingen tot 160% in de prijzen van gas, diesel, 
transport en voedsel werden veroorzaakt.
Maar een van de belangrijkste ontstekers van de mobilisatie was de 
zogenaamde Wet 1720, die door sociale bewegingen wordt beschouwd als een 
poging om de territoriale en collectieve verworvenheden die werden 
bereikt tijdens de regeringen van Evo Morales' Beweging voor Socialisme 
te ontmantelen.
Volgens vakbonden en inheemse gemeenschappen zou Wet 1720 de weg effenen 
voor de privatisering van gemeenschap landen, hypotheek toeeigeningen, 
en de verkoop van inheemse territoria aan buitenlandse bedrijven om de 
uitbreiding van mijnbouw en energie winning en de vernietiging van 
inheemse en boeren autonomie te faciliteren.
Dit is waarom de strijd in Bolivia niet alleen economisch is: het is een 
strijd om land, om volkssoevereiniteit en tegen een nieuw neoliberaal en 
neokoloniaal offensief (door rechts in de VS en hun lakeien zoals Milei).
In het bijzonder van belang is de aanwezigheid van de Ponchos Rojos, een 
historische Aymara organisatie die al in de volksmobilisaties tegen 
neoliberalisme en in de vormen van strijd die leidden tot de opkomst van 
Morales in de jaren 2000 een hoofdrolspeler was. (Reuters)
Volksorganisaties beschuldigen de Paz regering er van openlijk te 
streven naar het omvormen van Bolivia tot een economische kolonie die 
ondergeschikt is aan de belangen van de Verenigde Staten en 
multinationale winning bedrijven. Het is geen toeval dat de nieuwe 
regering relaties is aangegaan met Israel, de banden met Washington 
versterkte en de strategische grondstoffen van het land opende voor het 
buitenlandse kapitaal.
Zelfs na de formele intrekking van Wet 1720 gingen de stakingen door. 
Voor Boliviaanse arbeiders is het probleem niet een enkele wet, maar het 
hele economische model dat door de regering wordt opgelegd:
privatisering;
bezuinigingen;
repressie;
uitverkoop van grondstoffen;
aanval op collectieve en sociale rechten.
Om deze reden roept de algemene mobilisatie op tot het aftreden van de 
regering en is het bereid het conflict dat gedurende twee weken is 
doorgegaan en begon met het volledig blokkeren van de belangrijkste 
toegangswegen naar de hoofdstad te escaleren.
Als libertaire communisten kunnen we alleen onze volledige 
internationalistische solidariteit uitdrukken met de vormen van strijd 
van arbeiders, inheemse gemeenschappen en volksbewegingen in Bolivia.
Hun verzet toont opnieuw een fundamentele waarheid aan: neoliberalisme 
brengt geen vrijheid, maar verarming, repressie, en koloniale 
afhankelijkheid. Geconfronteerd met regeringen die territoria, rechten 
en grondstoffen aan multinationals in de uitverkoop doen komt de reactie 
opnieuw van zelforganisatie van het volk, stakingen, mutualisme, en 
collectieve strijd.
De woorden die door boeren en arbeiders leiders tijdens de mobilisaties 
werden uitgesproken vatten de betekenis van de voortgaande veldslag 
perfect samen:
"Ons leven is collectief, niet individueel. Het land moet worden 
gerespecteerd, het is niet te koop."
En weer:
"Misschien zullen we ontdekken dat we geen politieke leiders nodig 
hebben - we hebben alleen het organiseren voor het gemeenschappelijk 
goed nodig."
In een continent dat wordt gemarkeerd door nieuwe neoliberale 
offensieven, sociale repressie, en winning vernietiging spreekt de 
strijd van het Boliviaanse volk voor alle uitgebuitenen van de wereld.
Internationalistische solidariteit is geen abstracte leuze: het betekent 
het erkennen van de vormen van strijd van Boliviaanse mijnwerkers, 
inheemse boeren en stakende arbeiders als de zelfde veldslag tegen 
uitbuiting, autoritarisme en kapitalistische overheersing die ieder land 
treft.
Om deze reden:
We staan met de Boliviaanse mijnwerkers, met de inheemse gemeenschappen, 
met de stakers, tegen repressie en neoliberalisme. Altijd.
http://www.alternativalibertaria.org

Orig: (en) Italy, FDCA, Cantiere #45 - Bolivia: Miners, indigenous 
communities, and workers protest Rodrigo Paz's neoliberal government 
(ca, de, fr, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s  N i e u w s  S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl