A-Infos (tr) Brazil, UAF: Açlık Kapitalizmin Bir İcadıdır: Kıtlık Yalanından Gıda Egemenliği Mücadelesine (ca, de, en, fr, it, pt) [makine çevirisi]

3 Ekim 2025'te düzenlenen konferansın metnini aynen aktarıyoruz: ---- 
Açlık, sistematik olarak teknik bir sorun, sözde gıda eksikliğinin bir 
sonucu veya kuraklık ve savaşlardan kaynaklanan doğal bir felaket olarak 
sunuluyor. Bize anlatılan büyük yalan budur. Gerçekte açlık, kapitalist 
sistemin bir kusuru değil; en acımasız ve vahşi işlevlerinden biri, kârı 
yaşamın üstünde tutan bir mantığın nihai ifadesidir. ---- Bu sapkınlığın 
en çarpıcı kanıtı, dünyanın en büyük gıda üreticilerinden biri olan 
Brezilya'dadır. 2022/2023 hasadında ülke 300 milyon tondan fazla tahıl 
üretti. Bu üretim nüfusa bölünseydi, her Brezilyalı günde 4 kg'dan fazla 
gıdaya hak kazanırdı. Oysa bu akıl almaz bolluğun ortasında 33 milyon 
insan açlık çekiyor ve 70 milyon insan gıda güvencesizliği içinde 
yaşıyor. Peki bu nasıl mümkün olabiliyor? Cevap basit ve anlaşılır: 
Sistem beslemek için değil, kâr etmek için üretiyor.

Kapitalizmin çarpık mantığı işte bu: Gıda bir hak değil, bir metadır. 
Birincil değeri insanları beslemekte değil, sermaye birikimi yaratmakta 
yatar. Büyük bir şirketin mısırı etanole veya kapalı alanlardaki 
hayvanlar için yem haline getirmesi, halka ucuz gıda sağlamaktan daha 
kârlıdır. Kasıtlı israf -süt atmak veya meyveleri çürütmek- fiyatları 
yüksek tutmak için bir piyasa stratejisidir. Bu sisteme hükmedenler, 
gıda üretimini, dağıtımını ve fiyatlarını kontrol eden Cargill, Bayer ve 
Nestlé gibi yaklaşık 50 küresel şirkettir. Gıda, beslenmek için değil, 
kâr peşinde koşanların elindedir.

Brezilya'da, bu açlık yaratan makinenin en görünür yüzü tarım 
işletmeciliğidir. Gıda üretmez; ihracat için emtia üretir. Ekilebilir 
arazinin yalnızca %75'ini kaplayan aile çiftçiliği, Brezilyalıların 
sofralarına gerçek gıda getiriyor; fasulyenin %70'ini, sütün %58'ini ve 
kahvenin %38'ini üretiyor. Buna rağmen, tarım işletmeleri devlet 
sübvansiyonlarının ve kredilerinin ezici çoğunluğunu alıyor. Dolayısıyla 
sistem, halkı besleyenleri değil, kâr ihraç edenleri finanse ediyor. 
Bunu da geleneksel toplulukları sürgün ederek, toprağı pestisitlerle 
zehirleyerek ve biyomları yok ederek yapıyor ve kendini bir ölüm projesi 
olarak pekiştiriyor.

Devlet, tarafsız bir arabulucu olmaktan çok, bu sermayenin yöneticisi 
olarak hareket ediyor. Kamu politikalarının ortadan kaldırılması siyasi 
bir tercih. Brezilya, aile çiftçiliğini ve gelir dağılımını destekleyen 
güçlü politikaları sayesinde 2014 yılında BM Açlık Haritası'ndan 
çıkarıldı. Sonraki yönetimle birlikte bu politikalar lağvedildi ve ülke 
2022'de Açlık Haritası'na geri döndü. Bu bir tesadüf değil, egemen 
sınıfların çıkarları doğrultusunda sermayeye hizmet eden ve insanların 
hayatlarıyla kumar oynayan bir devletin doğrudan sonucuydu. PAA (Gıda 
Edinme Programı) ve okul yemeklerinin %30'unu aile çiftçiliğine 
yönlendiren PNAE gibi başarılı programlar, çözümlerin mevcut olduğunu, 
ancak sermaye kemer sıkma politikaları talep ettiğinde her zaman ilk 
hedefin bunlar olduğunu gösteriyor.

Bu senaryoda, kınama yeterli değil. Devlete veya şirketlere güvenmeden, 
şimdi ve burada alternatifler inşa edilmeli. Doğrudan Eylem, MST ve 
diğer hareketlerin toprak işgallerinde somutlaşıyor; bunlar "işgal" 
değil, çalınan toprakların toplumsal bir amaç için geri alınması: 
zehirsiz, kooperatif bir şekilde gerçek gıda üretmek. Karşılıklı Destek, 
aile çiftçiliği kooperatiflerinde, sokak pazarlarında, topluluk 
bahçelerinde ve kısa devre üretim ve tüketiminde gerçekleşiyor. Pratik 
bir örnek, ayda 40 ton organik gıda üreten ve doğrudan devlet okullarına 
tedarik sağlayan Federal Bölge'deki ASTRAF'tır. Bu, pratikte gıda 
egemenliğidir: İnsanlar ne ürettiklerini ve ne yediklerini kontrol eder.

Dolayısıyla, açlığın siyasi bir silah olduğu sonucu çıkar. İşçi sınıfını 
kontrol etmek, disiplin altına almak ve zayıflatmak için bir araçtır. Aç 
bir halkı manipüle etmek daha kolaydır. Küresel sorun hiçbir zaman gıda 
eksikliği olmamıştır; aksine, kıtlık yaratan Devlet ve Sermaye 
mekanizmaları olan gelir, toprak, güç ve kârın yoğunlaşmasıdır. 
Mücadelemiz kırıntılar veya "daha fazla kamu politikası" için değil. 
Radikal bir değişim için: özgür topraklar, yerel tohumlar, topluluk 
özyönetimi ve şirket ve devlet iktidarının son bulması için. Açlık, 
kapitalizmin bir icadıdır. Ve bizim tarihi görevimiz, kendi ellerimizle, 
kötü bir anıdan başka bir şey olmadığı yeni bir dünya icat etmektir. 
Toprak için, özgürlük için ve tüm tahakkümlerin sonu için!

Liberto Herrera.

Federalist Anarşist Birliği – UAF

https://uafbr.noblogs.org/post/2025/10/04/a-fome-e-uma-invencao-do-capitalismo-da-mentira-da-escassez-a-luta-pela-soberania-alimentar/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr