|
A - I n f o s
|
|
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists
**
News in all languages
Last 30 posts (Homepage)
Last two
weeks' posts
Our
archives of old posts
The last 100 posts, according
to language
Greek_
中文 Chinese_
Castellano_
Catalan_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Francais_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkurkish_
The.Supplement
The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Français_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours
Links to indexes of first few lines of all posts
of past 30 days |
of 2002 |
of 2003 |
of 2004 |
of 2005 |
of 2006 |
of 2007 |
of 2008 |
of 2009 |
of 2010 |
of 2011 |
of 2012 |
of 2013 |
of 2014 |
of 2015 |
of 2016 |
of 2017 |
of 2018 |
of 2019 |
of 2020 |
of 2021 |
of 2022 |
of 2023 |
of 2024 |
of 2025
Syndication Of A-Infos - including
RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
(nl) Spanje, Regeneration: Libertairen vs. Libertairen - Kapitalisme vermomd als vrijheid door Liza (ca, de, it, pt, tr, en) [machine vertaling]
Date
Thu, 17 Jul 2025 09:26:36 +0300
In deze tijden zijn weinig woorden zo politiek misbruikt als het concept
"libertair". Wat oorspronkelijk degenen aanduidde die, vanuit een
revolutionair socialistisch perspectief, vochten voor een staatloze en
klassenloze maatschappij is overgenomen door een school van denken die
de markt, prive bezit en ongelijkheid als veronderstelde uitdrukkingen
van vrijheid verheerlijkt. Deze toeeigening, in het midden van de 20e
eeuw bevorderd door de Anglosaksische wereld, onder het merk van
Libertarisme, heeft geleid tot een serie van conceptuele afwijkingen,
waaronder de meest flagrante: het zogenaamde anarcho-kapitalisme.
Deze twee woorden die elkaar tegenspreken, die twee historisch en
filosofisch gezien tegengestelde concepten samenbrengen, zijn niet
alleen een theoretisch bedrog: het is een ideologische operatie die een
reactionaire agenda dient. Deze tekst streeft naar het ontmantelen van
dit bedrog vanuit een anarchistisch perspectief, het herstellen van de
socialistische en collectivistische wortels van het anarchisme en het
aan het licht brengen van de rol van libertairen als in feite
bondgenoten van neoliberaal autoritarisme en extreem rechts. Als
anarchisten herwinnen we de term "libertair" in diens oorspronkelijke
zin en bevestigen de behoefte aan het nauwkeurig benoemen van degenen
die, onder het mom van anti-staat radicalisme, de voortzetting van het
kapitalisme verdedigen: we noemen ze, met overeenkomstige duidelijkheid,
libertairen.
De genealogie van het libertarisme
De term "libertair" werd het eerst gebruikt door Joseph Dejacque in zijn
artikel "Of human beings, man and woman" in 1857, om zich te keren tegen
degenen die zichzelf liberalen, kinderen van de Franse Revolutie of de
Amerikaanse Revolutie noemden, maar zich keerden tegen echte individuele
en sociale soevereiniteit. Libertarisme ontstond als een synoniem voor
het anarchisme, als een gelijktijdige ontkenning van de staat en het
kapitaal, als een bevestiging van een sociale organisatie gebaseerd op
vrijwillige samenwerking, wederzijdse hulp en radicale gelijkheid. De
traditie die begon met Proudhon, Bakunin, Kropotkin en Malatesta
ontvouwde zich gedurende de hele 20e eeuw in meervoudige
organisatorische vormen: van gecollectiviseerde landbouw federaties tot
zelfbestuurde stedelijke communes, van rationalistische scholen tot
anti-fascistische brigades.
Het anarchisme is niet, en is nooit geweest, een doctrine van het
abstracte individu gescheiden van de gemeenschap. Diens inzet is altijd
geweest voor concrete vrijheid, belichaamd in sociale verhoudingen die
zich hebben geemancipeerd van bevel, uitbuiting en vervreemding. Daarom
is het een duidelijk anti-kapitalistische beweging geweest. Voor
anarchisten zijn het kapitaal en de staat twee kanten van de zelfde
medaille: hierarchische structuren die volksautonomie ontkennen.
Van Ludwig von Mises tot Murray Rothbard
In tegenstelling tot deze emancipatoire traditie gebruikte het
"libertarisme" dat in het midden van de 20e eeuw in de Verenigde Staten
ontstond de retoriek van de vrijheid om een orde te legitimeren die
gebaseerd is op de accumulatie van kapitaal. Door schrijvers zoals
Ludwig von Mises, Hans Hermann Hoppe en in het bijzonder Murray Rothbard
werd een wereldbeeld opgebouwd waarin vrijheid gelijk staat met
onbeperkt prive bezit en de markt wordt verheven tot het belangrijkste
mechanisme van sociale organisatie.
Het is de moeite waard een onthullende verklaring door Rothbard zelf,
een centrale figuur van het anarcho-kapitalisme, te onthullen, in zijn
tekst "Are Libertarians 'Anarchists'?" (1954), ondubbelzinnig bevestigd:
"Daarom moeten we ons voor verheldering keren tot de geschiedenis, hier
ontdekken we dat geen enkele van de zichzelf anarchistisch noemende
groepen overeen komt met de libertaire positie, dat zelfs de besten van
hen onrealistische en socialistische elementen in hun doctrines hebben.
Verder ontdekken we dat alle huidige anarchisten irrationele
collectivisten zijn, en daarom op het tegenovergestelde punt van onze
positie. We moeten daarom concluderen dat we geen anarchisten zijn, en
dat degenen die ons anarchisten noemen geen stevige etymologische basis
hebben en volledig ahistorisch zijn."
Dit is daarom geen onschuldige verwarring, maar een bewuste manoeuvre
van terminologische toeeigening. Rothbard neemt zelf niet alleen afstand
van het historische anarchisme, hij deponeert het en ontkent het als een
legitieme verwijzing voor zijn eigen ideologie, die diens inspiratie
niet vindt in Bakunin of Kropotkin, maar in het meest radicale
Manchester kapitalisme.
De tegengestelde betekenis van het anarcho-kapitalisme
Het zogenaamde anarcho-kapitalisme vertegenwoordigt de meest extreme
poging tot deze toeeigening. Het streeft naar het combineren van het
anarchisme met het kapitalisme, twee absoluut onvergelijkbare noties.
Terwijl het anarchisme streeft naar het afschaffen van alle vormen van
hierarchische autoriteit, is het kapitalisme, per definitie, een systeem
gebaseerd op de autoriteit van de eigenaar over degenen die geen
productiemiddelen voor het leven bezitten.
Voor anarcho-kapitalisten - of, strikter, libertairen - wordt de
vrijheid beperkt tot de mogelijkheid van het aangaan van prive
contracten tussen individuen. Maar dit idee van contractueel
voluntarisme is een fictie, omdat niet alle individuen gelijke macht of
situaties om te onderhandelen hebben. Zoals anarchistische theorie stelt
worden economische verhoudingen in het kapitalisme bemiddeld door de
structurele dwang van de noodzaak: werk of sterf.
Het anarcho-kapitalisme elimineert overheersing niet, het privatiseert
het. Het vervangt de autoriteit van de staat door de autoriteit van de
kapitalist. In plaats van een openbare politie kracht stelt het private
legers voor; in plaats van een statelijk justitie systeem stelt het
arbitrage tussen bezitters van eigendom voor. Dit is geen emancipatie,
maar markt feodalisme.
Reactionisme en de markt gaan hand in hand
Het hedendaagse libertarisme wordt, door nadruk te leggen op de
verdediging van bezit en radicaal individualisme, een ideaal platform
voor de opkomst van reactionaire projecten. Het is geen toeval dat veel
libertairen samen hebben gewerkt met het Trumpisme in de Verenigde
Staten, Bolsonaroisme in Brazilie en Milieisme in Argentinie. Javier
Milei, een ultra-liberale econoom die president is geworden, spreekt
zich uit voor een libertarisme en is een bewonderaar van Rothbard, Mises
en de Oostenrijkse School van Economen. Zijn vertoog combineert een
verdediging van de markt met openlijke verachting van vakbonden, sociale
bewegingen, het feminisme en sociale rechtvaardigheid.
In de naam van "economische vrijheid" worden alle vormen van
volksorganisatie aangevallen, sociale bewegingen worden
gecriminaliseerd, en het bestaan van structurele onderdrukking wordt
ontkend. Iedere strijd die de suprematie van de markt ter discussie
stelt wordt verworpen. Het anarcho-kapitalisme is, in de praktijk, een
ideologie van oorlog tegen de armen.
De libertaire organisatie als een collectieve opbouw
Geconfronteerd met deze perverse karikatuur van de vrijheid bevordert
het anarchisme organisatie van onderop, de opbouw van volksmacht en
directe democratie. Dit gaat niet over individuele atomisering, maar
eerder over de bevestiging van horizontale collectieve structuren,
opgebouwd van onderop. Van huisvesting cooperaties tot buurt
solidariteit netwerken, van autonome vakbonden tot zelfbestuurde
onderwijs ruimtes zet het anarchisme een concrete, levende, materiele
sociale praktijk in.
Zoals Bakunin stelde: "De vrijheid van de een kan niet worden
gerealiseerd behalve in de vrijheid van allen." De vrijheid van een
individu wordt niet beperkt door die van een ander individu, eerder
worden individuele vrijheden alleen juist aangevuld onder de
gemeenschappelijke vrijheid van de hele maatschappij. Er is geen
vrijheid mogelijk zonder gelijkheid. En er is geen gelijkheid zonder het
ter discussie stellen van het prive bezit van de productiemiddelen.
Daarmee stelt het anarchisme een gesocialiseerde, zelfbestuurde economie
voor waarin de arbeid is bevrijd van het juk van het kapitaal.
Vrijheid zonder socialisme is voorrecht en onrechtvaardigheid,
socialisme zonder vrijheid is slavernij en brutaliteit.
Het is niet alleen urgent, maar fundamenteel, om het anarchisme te
onderscheiden van diens liberaal-kapitalistische verstoring. Tegenover
de commodificatie van het leven bevestigt het anarchisme de waardigheid
van het gemeenschappelijke goed. Tegenover het nationale of
bedrijfsleven autoritarisme bevestigt het organisatie en klassenstrijd.
Tegen bezitterig egoisme, revolutionaire solidariteit.
Libertair zijn betekent niet eenvoudigweg anti-staat zijn: het betekent
anti-kapitalistisch, anti-patriarchaal en anti-koloniaal zijn. Het houdt
het opbouwen van macht van onderop in, van horizontaliteit en
zelfbestuur, en niet van de mythe van het eigendom bezittende individu
dat "kiest" onder structurele dwang.
Aan de libertaire kameraden in Argentinie die nu de strijd aangaan met
het a-sociale beleid van de libertarier Javier Milei sturen we al onze
kracht, onze militante solidariteit, en onze internationalistische
inzet. Jullie strijd is ook onze strijd.
Omdat er geen anarchisme is zonder sociale revolutie. En er is geen
sociale revolutie zonder het breken met het kapitaal.
Don Diego de la Vega, Liza activist
https://www.regeneracionlibertaria.org/2025/05/13/libertarios-contra-libertarianos/
Orig: (en) Spaine, Regeneration: Libertarians vs. Libertarians -
Capitalism disguised as freedom by Liza (ca, de, it, pt, tr) [machine
translation]
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl
A-Infos Information Center