A - I n f o s

a multi-lingual news service by, for, and about anarchists **
News in all languages
Last 30 posts (Homepage) Last two weeks' posts Our archives of old posts

The last 100 posts, according to language
Greek_ 中文 Chinese_ Castellano_ Catalan_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Francais_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkurkish_ The.Supplement

The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_ Deutsch_ Nederlands_ English_ Français_ Italiano_ Polski_ Português_ Russkyi_ Suomi_ Svenska_ Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours

Links to indexes of first few lines of all posts of past 30 days | of 2002 | of 2003 | of 2004 | of 2005 | of 2006 | of 2007 | of 2008 | of 2009 | of 2010 | of 2011 | of 2012 | of 2013 | of 2014 | of 2015 | of 2016 | of 2017 | of 2018 | of 2019 | of 2020 | of 2021 | of 2022 | of 2023 | of 2024 | of 2025

Syndication Of A-Infos - including RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups

(nl) Spanje, Regeneration: Libertairen vs. Libertairen - Kapitalisme vermomd als vrijheid door Liza (ca, de, it, pt, tr, en) [machine vertaling]

Date Thu, 17 Jul 2025 09:26:36 +0300


In deze tijden zijn weinig woorden zo politiek misbruikt als het concept "libertair". Wat oorspronkelijk degenen aanduidde die, vanuit een revolutionair socialistisch perspectief, vochten voor een staatloze en klassenloze maatschappij is overgenomen door een school van denken die de markt, prive bezit en ongelijkheid als veronderstelde uitdrukkingen van vrijheid verheerlijkt. Deze toeeigening, in het midden van de 20e eeuw bevorderd door de Anglosaksische wereld, onder het merk van Libertarisme, heeft geleid tot een serie van conceptuele afwijkingen, waaronder de meest flagrante: het zogenaamde anarcho-kapitalisme.
Deze twee woorden die elkaar tegenspreken, die twee historisch en filosofisch gezien tegengestelde concepten samenbrengen, zijn niet alleen een theoretisch bedrog: het is een ideologische operatie die een reactionaire agenda dient. Deze tekst streeft naar het ontmantelen van dit bedrog vanuit een anarchistisch perspectief, het herstellen van de socialistische en collectivistische wortels van het anarchisme en het aan het licht brengen van de rol van libertairen als in feite bondgenoten van neoliberaal autoritarisme en extreem rechts. Als anarchisten herwinnen we de term "libertair" in diens oorspronkelijke zin en bevestigen de behoefte aan het nauwkeurig benoemen van degenen die, onder het mom van anti-staat radicalisme, de voortzetting van het kapitalisme verdedigen: we noemen ze, met overeenkomstige duidelijkheid, libertairen.
De genealogie van het libertarisme
De term "libertair" werd het eerst gebruikt door Joseph Dejacque in zijn artikel "Of human beings, man and woman" in 1857, om zich te keren tegen degenen die zichzelf liberalen, kinderen van de Franse Revolutie of de Amerikaanse Revolutie noemden, maar zich keerden tegen echte individuele en sociale soevereiniteit. Libertarisme ontstond als een synoniem voor het anarchisme, als een gelijktijdige ontkenning van de staat en het kapitaal, als een bevestiging van een sociale organisatie gebaseerd op vrijwillige samenwerking, wederzijdse hulp en radicale gelijkheid. De traditie die begon met Proudhon, Bakunin, Kropotkin en Malatesta ontvouwde zich gedurende de hele 20e eeuw in meervoudige organisatorische vormen: van gecollectiviseerde landbouw federaties tot zelfbestuurde stedelijke communes, van rationalistische scholen tot anti-fascistische brigades.
Het anarchisme is niet, en is nooit geweest, een doctrine van het abstracte individu gescheiden van de gemeenschap. Diens inzet is altijd geweest voor concrete vrijheid, belichaamd in sociale verhoudingen die zich hebben geemancipeerd van bevel, uitbuiting en vervreemding. Daarom is het een duidelijk anti-kapitalistische beweging geweest. Voor anarchisten zijn het kapitaal en de staat twee kanten van de zelfde medaille: hierarchische structuren die volksautonomie ontkennen.
Van Ludwig von Mises tot Murray Rothbard
In tegenstelling tot deze emancipatoire traditie gebruikte het "libertarisme" dat in het midden van de 20e eeuw in de Verenigde Staten ontstond de retoriek van de vrijheid om een orde te legitimeren die gebaseerd is op de accumulatie van kapitaal. Door schrijvers zoals Ludwig von Mises, Hans Hermann Hoppe en in het bijzonder Murray Rothbard werd een wereldbeeld opgebouwd waarin vrijheid gelijk staat met onbeperkt prive bezit en de markt wordt verheven tot het belangrijkste mechanisme van sociale organisatie.
Het is de moeite waard een onthullende verklaring door Rothbard zelf, een centrale figuur van het anarcho-kapitalisme, te onthullen, in zijn tekst "Are Libertarians 'Anarchists'?" (1954), ondubbelzinnig bevestigd:
"Daarom moeten we ons voor verheldering keren tot de geschiedenis, hier ontdekken we dat geen enkele van de zichzelf anarchistisch noemende groepen overeen komt met de libertaire positie, dat zelfs de besten van hen onrealistische en socialistische elementen in hun doctrines hebben. Verder ontdekken we dat alle huidige anarchisten irrationele collectivisten zijn, en daarom op het tegenovergestelde punt van onze positie. We moeten daarom concluderen dat we geen anarchisten zijn, en dat degenen die ons anarchisten noemen geen stevige etymologische basis hebben en volledig ahistorisch zijn."
Dit is daarom geen onschuldige verwarring, maar een bewuste manoeuvre van terminologische toeeigening. Rothbard neemt zelf niet alleen afstand van het historische anarchisme, hij deponeert het en ontkent het als een legitieme verwijzing voor zijn eigen ideologie, die diens inspiratie niet vindt in Bakunin of Kropotkin, maar in het meest radicale Manchester kapitalisme.
De tegengestelde betekenis van het anarcho-kapitalisme
Het zogenaamde anarcho-kapitalisme vertegenwoordigt de meest extreme poging tot deze toeeigening. Het streeft naar het combineren van het anarchisme met het kapitalisme, twee absoluut onvergelijkbare noties. Terwijl het anarchisme streeft naar het afschaffen van alle vormen van hierarchische autoriteit, is het kapitalisme, per definitie, een systeem gebaseerd op de autoriteit van de eigenaar over degenen die geen productiemiddelen voor het leven bezitten.
Voor anarcho-kapitalisten - of, strikter, libertairen - wordt de vrijheid beperkt tot de mogelijkheid van het aangaan van prive contracten tussen individuen. Maar dit idee van contractueel voluntarisme is een fictie, omdat niet alle individuen gelijke macht of situaties om te onderhandelen hebben. Zoals anarchistische theorie stelt worden economische verhoudingen in het kapitalisme bemiddeld door de structurele dwang van de noodzaak: werk of sterf.
Het anarcho-kapitalisme elimineert overheersing niet, het privatiseert het. Het vervangt de autoriteit van de staat door de autoriteit van de kapitalist. In plaats van een openbare politie kracht stelt het private legers voor; in plaats van een statelijk justitie systeem stelt het arbitrage tussen bezitters van eigendom voor. Dit is geen emancipatie, maar markt feodalisme.
Reactionisme en de markt gaan hand in hand
Het hedendaagse libertarisme wordt, door nadruk te leggen op de verdediging van bezit en radicaal individualisme, een ideaal platform voor de opkomst van reactionaire projecten. Het is geen toeval dat veel libertairen samen hebben gewerkt met het Trumpisme in de Verenigde Staten, Bolsonaroisme in Brazilie en Milieisme in Argentinie. Javier Milei, een ultra-liberale econoom die president is geworden, spreekt zich uit voor een libertarisme en is een bewonderaar van Rothbard, Mises en de Oostenrijkse School van Economen. Zijn vertoog combineert een verdediging van de markt met openlijke verachting van vakbonden, sociale bewegingen, het feminisme en sociale rechtvaardigheid.
In de naam van "economische vrijheid" worden alle vormen van volksorganisatie aangevallen, sociale bewegingen worden gecriminaliseerd, en het bestaan van structurele onderdrukking wordt ontkend. Iedere strijd die de suprematie van de markt ter discussie stelt wordt verworpen. Het anarcho-kapitalisme is, in de praktijk, een ideologie van oorlog tegen de armen.
De libertaire organisatie als een collectieve opbouw
Geconfronteerd met deze perverse karikatuur van de vrijheid bevordert het anarchisme organisatie van onderop, de opbouw van volksmacht en directe democratie. Dit gaat niet over individuele atomisering, maar eerder over de bevestiging van horizontale collectieve structuren, opgebouwd van onderop. Van huisvesting cooperaties tot buurt solidariteit netwerken, van autonome vakbonden tot zelfbestuurde onderwijs ruimtes zet het anarchisme een concrete, levende, materiele sociale praktijk in.
Zoals Bakunin stelde: "De vrijheid van de een kan niet worden gerealiseerd behalve in de vrijheid van allen." De vrijheid van een individu wordt niet beperkt door die van een ander individu, eerder worden individuele vrijheden alleen juist aangevuld onder de gemeenschappelijke vrijheid van de hele maatschappij. Er is geen vrijheid mogelijk zonder gelijkheid. En er is geen gelijkheid zonder het ter discussie stellen van het prive bezit van de productiemiddelen. Daarmee stelt het anarchisme een gesocialiseerde, zelfbestuurde economie voor waarin de arbeid is bevrijd van het juk van het kapitaal.
Vrijheid zonder socialisme is voorrecht en onrechtvaardigheid, socialisme zonder vrijheid is slavernij en brutaliteit.
Het is niet alleen urgent, maar fundamenteel, om het anarchisme te onderscheiden van diens liberaal-kapitalistische verstoring. Tegenover de commodificatie van het leven bevestigt het anarchisme de waardigheid van het gemeenschappelijke goed. Tegenover het nationale of bedrijfsleven autoritarisme bevestigt het organisatie en klassenstrijd. Tegen bezitterig egoisme, revolutionaire solidariteit.
Libertair zijn betekent niet eenvoudigweg anti-staat zijn: het betekent anti-kapitalistisch, anti-patriarchaal en anti-koloniaal zijn. Het houdt het opbouwen van macht van onderop in, van horizontaliteit en zelfbestuur, en niet van de mythe van het eigendom bezittende individu dat "kiest" onder structurele dwang.
Aan de libertaire kameraden in Argentinie die nu de strijd aangaan met het a-sociale beleid van de libertarier Javier Milei sturen we al onze kracht, onze militante solidariteit, en onze internationalistische inzet. Jullie strijd is ook onze strijd.
Omdat er geen anarchisme is zonder sociale revolutie. En er is geen sociale revolutie zonder het breken met het kapitaal.
Don Diego de la Vega, Liza activist
https://www.regeneracionlibertaria.org/2025/05/13/libertarios-contra-libertarianos/

Orig: (en) Spaine, Regeneration: Libertarians vs. Libertarians - Capitalism disguised as freedom by Liza (ca, de, it, pt, tr) [machine translation]
_______________________________________
A - I n f o s N i e u w s S e r v i c e
Door, Voor en Over anarchisten
Send news reports to A-infos-nl mailing list
A-infos-nl@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-nl
Archive http://ainfos.ca/nl
A-Infos Information Center