|
A - I n f o s
|
|
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists
**
News in all languages
Last 30 posts (Homepage)
Last two
weeks' posts
Our
archives of old posts
The last 100 posts, according
to language
Greek_
中文 Chinese_
Castellano_
Catalan_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Francais_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkurkish_
The.Supplement
The First Few Lines of The Last 10 posts in:
Castellano_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Français_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkçe_
First few lines of all posts of last 24 hours
Links to indexes of first few lines of all posts
of past 30 days |
of 2002 |
of 2003 |
of 2004 |
of 2005 |
of 2006 |
of 2007 |
of 2008 |
of 2009 |
of 2010 |
of 2011 |
of 2012 |
of 2013 |
of 2014 |
of 2015 |
of 2016 |
of 2017 |
of 2018 |
of 2019 |
of 2020 |
of 2021 |
of 2022 |
of 2023 |
of 2024
Syndication Of A-Infos - including
RDF - How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
(tr) İsrailli anarşist Ilan Shalif ile söyleşi (ca, de, en, fr, it, pt)
Date
Tue, 9 Jul 2024 06:51:00 +0300
Yunan özgürlükçü dergisi Aftoleksi tarafından Yahudi anarşist Ilan
Shalif ile yapılan röportaj. 1937 doğumlu Shalif, İsrail'de anarşizmin
yaşayan tarihi olarak tanımlanabilir. İsrailli sosyalist örgüt
Matzepn'in bir üyesiydi. Matzepn'in dağılmasından sonra Shalif
faaliyetlerine devam etmiş, Duvara Karşı Anarşistler ve artık
feshedilmiş olan anarşist federasyon Ahdut[Birlik]gibi İsrail'deki diğer
oluşumlarda yer almıştır. İlerlemiş yaşına rağmen siyasi fikirlerinden
vazgeçmedi ve eylemlerini sürdürdü. Doğrudan demokrasi ve
anti-otoriterlik üzerine çok sayıda makalenin yanı sıra, gelecekteki
doğrudan demokratik bir toplumdaki yaşamı anlatan '2100 Yılına Bakışlar
(devrimden 50 yıl sonra)' adlı kurgusal bir roman yazdı.
Aftoleksi: Şu anda Gazze'de neler olup bittiğiyle başlayalım. Dünya koca
bir bölgede halkın katledilmesine tanıklık ederken, Orta Doğu'nun büyük
güçleri, birçoklarının korktuğu gibi, bir üçüncü dünya savaşı
başlatmanın eşiğinde (başta İsrail ve İran ama aynı zamanda ABD ve
Rusya'nın onayına bağlı olarak Türkiye ve Suudi Arabistan). Bu durumu
nasıl değerlendiriyorsunuz?
Ilan Shalif:İsrail Gazze Şeridi'nde terör estirmeye ve halkı öldürmeye
devam ediyor. Hala daha fazla insanı Gazze'yi terk etmeye zorlamayı
umuyor ama aslında sadece zaman kazanıyor ve yenilgisini kabul etme,
İsrailli esirlere karşılık Filistinli esirleri serbest bırakmak zorunda
kalma ve Filistin Batı Şeria yönetimine açıkça muhalefet etmeyen yeni
bir yönetimin Gazze şeridini yönetmesini kabul etme anını erteliyor.
Üçüncü dünya savaşı başlatmanın eşiğinde olduğumuz saçma bir abartıdan
başka bir şey değil. İsrail, ABD'nin onayı olmadan böyle bir savaşı,
hatta büyük bir çatışmayı başlatamaz. Türkiye ile Kürtler ve İran
tarafından kullanılan Hizbullah ile İsrail arasındaki düşük yoğunluklu
savaşlar ve İsrail'in Rusları Suriye'den çıkarmaya çalışan ABD
çıkarlarına vekalet etmesi, bir dünya savaşının patlak vermesini
sağlayacak önkoşullar değil.
Bu korkunç durumun çözümü ne olabilir? Yahudi solunun Filistin için ilk
önerisi neydi?
1948'e kadar dönemin ana solcu-Siyonist gücü olan Hashomer Hatzair, iki
uluslu bir devletten yana olduklarını ancak bunun Yahudilerin egemenliği
altında olması şartıyla mümkün olacağını söylüyordu. Dolayısıyla gerçek
bir eşitlikten söz edemeyiz. 48'den sonra daha fazla kibbutz kurulması
için yerinden edilmiş Filistinlilerden toprak alınmasını desteklediler.
Solculukları daha çok bu ülkede doğmuş ve sola meyilli genç İsraillileri
kandırmak ve onları Siyonist kalıplar içinde tutmak içindi. Ve gerçek şu
ki bir süreliğine başarılı oldular.
Ve daha sonra Matzpen dahil oldu.
Matzpen tamamen farklı bir şey. İsrail Komünist Partisi içinde, partinin
ana akım Siyonist-Marksist yönelimine, Sovyetler Birliği'ne ve
Stalinizme verdiği tartışılmaz desteğe karşı çıkan küçük bir akım olarak
başladı. Bu anlaşmazlıklar nedeniyle partiden ihraç edildiler ve
anti-Siyonist ve anti-kapitalist bir örgüt olarak Matzpen'i kurdular.
İlerleyen yıllarda, başka anti-Siyonist örgütlerin olmaması nedeniyle,
Matzpen'e farklı eğilimlere mensup diğer anti-Siyonistler de katıldı:
Troçkistler, Maoistler, anarşistler. Dolayısıyla örgüt oldukça çeşitli
ve özerk bir siyasi karakter kazandı ve sonradan bu durum Dördüncü
Enternasyonalciler, Troçkistler ve Maoistlerin bir kısmının Matzpen'den
ayrılmasına yol açtı. Ancak bölünmeden sonra bile, diğer solcular ve
anarşistlerle birlikte örgütte kalmaya devam edecek olan bazı
Troçkistler vardı. Matzpen var olduğu süre boyunca İsrail'deki en
radikal solcu ve anti-Siyonist devrimci örgüttü.
Matzpen'in Siyonizm'in yerine önerdiği alternatif neydi? Bir tür
konfederalist alternatif mi?
Bölgede (ulusal sınırlar içinde kalmayan) bir devrim önerdik ve bu
devrimden sonra herhangi bir hükümet ya da ulusal varlık olmaksızın
toplulukların toplumu aşağıdan yukarıya doğru örgütleyeceğini söyledik.
Ulusal oluşumlara burada yer olmadığı konusunda ısrar ettik.
Uygulanabilir tek alternatif, Filistinliler ve Yahudiler (ve diğer
azınlıklar) için herhangi bir ulusal oluşum olmaksızın tek bir toplum
oluşturulmasıdır.
Ancak ben şahsen konfederalizmden farklı bir terim kullanmayı tercih
ediyorum, çünkü insanlar federasyonlardan bahsettiklerinde ya
ulus-devlet birliklerini ya da bağlayıcı bir bütünün parçası olmayan
bağımsız varlıkları kastediyorlar. İlkini reddettiğimi zaten açıkça
belirtmiştim, ancak ikincisiyle de bir sorunum var, çünkü dünyayı
organize etmenin gevşek bir yoluna işaret ediyor. Ancak bir toplum
gevşek bir şekilde örgütlenemez. Karar verme yetkisi her zaman tabandaki
toplulukların meclisinde kalmak üzere, işleri koordine eden çeşitli
düzeylerdeki komitelerle gerçek ve uyumlu bir liberter-komünist çok
düzeyli doğrudan demokrasi anlayışıyla örgütlenmelidir. Benim mevcut
düzene alternatif olarak önerdiğim fikir bu, bunu kibbutz yaşamında
deneyimlediğim için değil, böyle olabileceği için söylüyorum.
Doğrudan demokrasi projesini de sizinle benzer bir şekilde ele alıyoruz,
ancak her ne kadar çeşitli ve çoğu zaman çelişkili biçimlerde
kullanıldığını düşünüyor olsak da konfederalizmin faydalı bir terim
olduğunu düşünüyoruz. Yani, bir yandan ulus-devletler bu terimi
benimseyerek kendi merkezi bürokrasilerini federasyon olarak
adlandırıyorlar (sözde "federal" ABD ya da Rusya'dan başka bir anlama
gelmeyecek biçimde). Öte yandan, konfederasyon terimi kararların asla
bağlayıcı olmadığı, gönüllülük esasına dayalı bir ağ olarak bazı yaşam
tarzı anarşistleri tarafından da kullanılıyor.
Örneğin iklim değişikliğini ve bunun parçalanmış, antagonistik
kapitalist düzen tarafından nasıl kışkırtıldığını ele alalım. Böyle bir
krizi çözebilmek için gevşek bir örgütlenmeye sahip olamazsınız.
Dünyamızın yok olmasını önlemek için bütünlüklü bir doğrudan-demokratik
eşitlik sistemine ihtiyacınız var. Kurgusal romanımda devrimin
gerçekleşmesi anı olarak dünyanın bir iklim felaketinin eşiğinde olduğu
zamanı seçmiş olmam rastlantı değildir. Bu tehlike karşısında insanlar,
dünyanın kurtarılması için doğrudan-demokratik bir şekilde örgütlenme
ihtiyacıyla karşı karşıya kalmışlardı. Bu, şu ya da bu grubun bu şekilde
örgütlenmesi ve birbirleri arasında gevşek bağlantılar kurması ile
ilgili bir mesele değildir. Bu, herkesin gezegeni kurtarmak için
birlikte çalışabilmesi amacıyla toplumların radikal bir şekilde yeniden
yapılandırılmasını gerektirir.
Ancak bu tür küresel tehditlerden biraz uzaklaşalım ve örneğin orta
büyüklükte bir kasabayı ele alalım. Bir kanalizasyon sistemi, bir
elektrik sistemi ve diğer önemli kamu altyapıları var. Bunları tek
başınıza idare edemezsiniz. Elbette şehir halkının çok katmanlı bir
doğrudan demokrasisine ihtiyacınız olacaktır.
Peki Matzpen ile Filistinli Araplardan oluşan sosyalist gruplar arasında
işbirliği var mıydı?
Matzpen ile işbirliği yapan bazı Arap aktivistler vardı. Bizim
anti-Siyonist yönelimimizden etkilenmişlerdi. Buna karşılık Komünist
Parti bizi hain ve gizli servis ajanı olarak suçlamaya çalıştı.
Filistinlilerin, Yahudilerin ve diğer etnik grupların tek bir demokratik
ve laik ülkede yaşaması fikri etrafında örgütlenen Al-Ard hareketiyle
gevşek bir ilişkisi olan Araplarla işbirliğimiz oldu. Bu tür Arap
aktivistlerle temas halindeydik.
Ayrıca köy topluluklarıyla da sıklıkla çalıştık. O zamanlar Tira adında
bir köy vardı, o zamandan beri bir şehir haline geldi. Oradaki halk bir
gün Tira şehir olursa beni belediye başkanı seçecekler diye şaka
yapıyordu, çünkü siyasi etkinlikler düzenlemek ve bir kısmı İbranice bir
kısmı Arapça yazılan Matzpen dergisinin kopyalarını satmak için oraya
çok sık gidiyorduk. Bu topluluklardaki Araplar bizi siyasi dostları
olarak kabul ettiler.
Üyelerimizden biri tutuklandığında serbest bırakılması için imza
toplamamıza yardımcı oldular. Bize yardım ettiler ve bizimle iyi ilişki
içindeydiler çünkü bizi Siyonizm'e karşı mücadelede yoldaş olarak kabul
ediyorlardı.
Matzpen'in dağılmasından sonra başka ne gibi otonom ve liberter-komünist
örgütler kuruldu?
Yıllar boyunca yaşam tarzı anarşistlerinden oluşan küçük gruplar vardı.
Bunlar çoğunlukla hayvan hakları ve Anonymous hareketi etrafında
örgütlenmişlerdi. 2000'lerin başında, hayvan hakları ve toplumsal
anarşistlerle ilişkili olan anarşistlerin etrafında, 2010'un sonlarına
kadar aktif olan Duvara Karşı Anarşistler inisiyatifi oluşturuldu.
Ayrıca 2010'larda bir süreliğine Rus kökenli Yahudiler tarafından
kurulan Ahdut (Birlik) adlı bir anarşist federasyon vardı. Birkaç
Filistinli de (bir ya da iki) katılmıştı, ancak Araplar açısından bu tür
faaliyetlerde bulunmanın çok tehlikeli olduğunu unutmamalıyız, bu
nedenle genel olarak ilgilenen başkaları olsa da Ahdut'ta örgütlenmekten
kaçındılar. Ne yazık ki sadece 6 ya da 7 yıl faaliyet gösterdi ve
sonrasında dağıldı. Benimle ilk temasa geçtiklerinde, onlara ancak
düzenli olarak toplantılar yapan ciddi bir örgüt olmaları halinde
ilgilenebileceğimi söyledim. Bir süre sonra daha ciddi bir şekilde
örgütlenmeye başladılar ve ben de onlara katıldım. Ne yazık ki bir süre
sonra yavaş yavaş dağılmaya başladı.
Şu anda Kompass adında, yine çoğunlukla Rus Yahudilerinin oluşturduğu
etkin bir anarşist grup var. Ama onlar nispeten yeni bir grup...
Siz Duvara Karşı Anarşistler'e de katılmıştınız...
Evet, geçmişte Duvara Karşı Anarşistler içinde de yoğun bir şekilde yer
almıştım. Her ne kadar içinde anarşist aktivistler olsa da (ki bunların
çoğu benim benimsediğim toplumsal, örgütlenme yanlısı anarşizm
anlayışına sahip değillerdi), doğası gereği anarşist bir girişim
değildi. Bu girişim, Yahudi aktivistler (bazıları anarşistti) ve
Filistinli Araplar tarafından işgale karşı gerçekleştirilen bir dizi
ortak eylemden doğdu. Bu etkinliklerden biri 'Duvara Karşı Anarşistler'
sloganı altında düzenlendi. Büyük ses getirdi ve bu ismi korumaya karar
verdiler, çünkü bundan önce her eylem farklı bir slogan altında
yapılıyordu. Yani, her şeyden önce anarşist bir girişimden ziyade
anti-Siyonist bir girişimdi. Ancak zaman geçtikçe, Duvara Karşı
Anarşistler'in anarşist olmayan katılımcılarından bazıları özgürlükçü
fikirleri daha fazla kabul eder hale geldi, hatta bazıları kendilerini
anarşist olarak adlandırmaya başladı.
Batı Şeria'da ya da Gazze'de bildiğiniz herhangi bir anarşist grup var mı?
Anarşizme destek veren bazı Filistinliler olduğunu biliyorum ama
örgütlenmekten korkuyorlar çünkü bu çok tehlikeli. Anarşist federasyon
Ahdut'un hala aktif olduğu dönemde, işgal altındaki topraklardaki bazı
köylerde faaliyetlerimize olumlu bakan bazı Filistinli aktivistlerle
tanışmıştık. Bölgedeki çatışma hakkındaki görüşlerimizi basılı hale
getirip (ve tercüme edip) kopyalarını Filistin köyü Bil'in'deki
aktivistlere ve diğer yerlerdeki birlikte mücadele eden aktivistlere
verdiğimizde, neredeyse hepsi anarşist-komünist pozisyonumuza
katıldıklarını ifade ettiler. Genel olarak, Filistinlilerin çoğunun
Yahudilerle bir şekilde bir arada yaşama konusunda hemfikir olduğunu
düşünüyorum, bizi çok sevdikleri için falan değil, ama şu anki gerçeklik
bu olduğu için. Radikal İslamcıların tüm Yahudileri kovma önerisini
kabul etmiyorlar. Ortak bir gelecekten yana olan bu insanlara doğrudan
demokrasiye dayalı tek bir toplum mesajımızı iletmeye çalıştık. Ekim
saldırısından önce Gazze'de yapılan bir ankete göre halkın yaklaşık üçte
biri Yahudilerin de içinde yer alacağı tek bir toplumdan yanaydı.
Bununla birlikte, anarşist olduğunu iddia eden Fauda adında bir grup
var. Ama onlar anarşist değiller. Örneğin Tanrı hakkında konuşuyorlar.
Ve Filistinli de değiller. Onlar sahte. Hem Filistinli hem de anarşist
gibi davranan bir grup. Onlarla ilgili bu durumu gösteren çok fazla şey
var. Yurtdışından gelen bir grup çılgın insan mı yoksa gizli servislerin
oluşturduğu bir oluşum mu bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Netanyahu hükümetine karşı devam eden kitlesel gösterilerle ilgili ne
düşünüyorsunuz? Bir politikacının yerine bir başkasını getirme
çağrısından daha fazlası için bir potansiyel görüyor musunuz?
Devam eden kitlesel gösteriler, daha şovenist ve hatta faşist karakterli
ve aşırı Neo-liberal kapitalizm yanlısı olan daha sağcı Siyonizm'e karşı
daha ılımlı sosyal-demokrat Siyonizm'i temsil ediyor. Ancak yine de
devam eden herhangi bir kitlesel gösteri ve doğrudan eylemden otorite
karşıtı perspektifler ortaya çıkabilir ve bu yüzden mitinglere katılmaya
devam ediyoruz. Israrcıyız. Gösterilerin çoğunluğunu oluşturan Siyonist
kesim bize alıştı ve bizimle nadiren tartışmaya giriyorlar. İşgale karşı
duran bu gösterilerde radikal soldan birkaç yüz kişi vardı. Başlangıçta
şahsen 20-30 anarşist de saydım ama onlar örgütsüz olarak katılmışlardı.
Yaklaşık bir yıl boyunca bu gösterilerde tek başıma büyük siyah ve
kırmızı bir bayrak taşımaya başlamıştım. Yavaş yavaş genç Rus Yahudiler
bana katıldı ve hatta Kompass'tan bazı yeni genç Rus aktivistler de
pankartlarıyla katıldılar. Sonuç olarak, bu yılki 1 Mayıs gösterisinde
Ahdut'un dağılmasından bu yana yeniden anarşist bir bloğumuz oluştu.
Ekim saldırısına kadar Gazze'deki Hamas yönetimi hakkındaki
düşünceleriniz nelerdir?
Bence daha kötüsü olamazdı, çünkü İsrail Gazze Şeridi'nde Ortodoks
Müslüman radikallerin iktidara gelmesini sağladı. İsrail, Filistin
otoritesine karşı sürdürdüğü iç siyaset kapsamında Hamas'ın kurulmasına
destek oldu.
Kürt özgürlük hareketi ve Rojava'daki topluluklar tarafından teorik ve
pratik olarak hayata geçirilen siyasi proje olan 'Demokratik
Konfederalizm' hakkında ne düşünüyorsunuz? Sizce bu projenin daha geniş
Ortadoğu bölgesi için ne gibi sonuçları olabilir?
Rojava mücadelesi, Öcalan'ın konseyci ideolojisini benimseyen PKK'nin
öncülüğünde IŞİD'e karşı bir öz savunma mücadelesi olarak başladı. Bu
feminist ve sosyalist özellikler taşıyan bir özerklik mücadelesi.
Chiapas gibi kapitalizm ve faşizme karşı eğitici işlev görebilecek iyi
bir şey.
Ancak daha geniş Ortadoğu bölgesi için potansiyel pratik sonuçları
konusunda o kadar iyimser değilim. Bu çok boyutlu çatışmada sadece
ABD'nin IŞİD karşıtı etkili bir güç olarak kısmi desteği ve Esad'ın
rejimini devirmek isteyenlerle güçlerini birleştirmediği için gösterdiği
hoşgörü sayesinde ayakta kalabildi. Bana göre bu projenin bölgedeki
diğer ülkelere, hatta Irak Kürt bölgesine bile yayılma şansı yok.
Şimdi konuyu değiştirelim. Bir Kibbutz'da yaşadınız. Bize Kibbutz'daki
yaşamdan biraz daha bahsedebilir misiniz?
Kibbutzların kapitalist Yahudi eliti tarafından sübvanse edildiğini
unutmayın, çünkü Filistin'e yerleşmenin en ucuz yolu buydu. Ancak
Kibbutz toplulukları içinde doğrudan demokrasi vardı - herkesten
yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre. Genellikle 1948'e kadar
kiralık işçi olmadan faaliyet gösterdiler. Ancak bugün, özelleştirme
sonrasında bile eski örgütlenme biçimlerine bağlı kalmaya devam eden az
sayıda Kibbutz var.
Kibbutzizmin gerilemesi ne zaman başladı?
1948'de ekonomi değişti. Ucuz göçmen emeğini sömürmek için pek çok
seçenek vardı ve bazı Kibbutz toplulukları bundan faydalandı. 1977'den
sonra solcu Mapai (İsrail'in kurulduğu 1948'den 1977'ye kadar uzun
yıllar Siyonist projeye damgasını vurdu) parlamentodaki gücünü
kaybedince kapitalistler kibbutzların çoğuna giderek daha fazla dış
sermayeye bağımlı olmaları için baskı yapmaya başladı. Kibbutzların çoğu
tarım alanındaydı ve sübvansiyonları kesildiği için çok iyi performans
göstermiyorlardı. Bu, ekonominin yaklaşık %75'inin kooperatifler ve
Siyonist proje dahilindeki sosyalleştirilmiş işletmelerin elinde olduğu
1948'den çok farklı, yeni bir dönemdi.
Yani bu bir bakıma Kibbutz'un sınırlılıklarından biriydi - çok küçük
ölçekli ve birbirlerinden izole olmaları, dolayısıyla sermayeye ve
devletin kaynaklarına çok fazla bağımlı hale gelmeleri? Bu yüzden mi
kendi sistemlerini yaratamadılar?
Sorun, en başından beri Siyonist sistem tarafından sübvanse
edilmeleriydi. Çok azı ekonomik olarak gelişebildi, ancak çoğu iflasın
eşiğinde faaliyet gösteriyordu. Kibbutz'da bile solcular kendilerini
Siyonist-Marksist olarak tanımlıyorlardı (ama gerçekte Marksist olmaktan
çok Siyonisttiler), çok azı ise özgürlükçü komünizm fikirlerine
bağlıydı. Gördüğünüz gibi, 1950'lerde İsrail'i inşa eden Siyonist
kuruluşun bir parçası olan Komünist Parti içinde, bu oluşumun Kore
Savaşı'nda ABD'nin yanında yer almayı tercih etmesi nedeniyle bir
bölünme yaşandı. Dolayısıyla, çoğunluğu oluşturan Siyonist-Marksist
Komünist Parti'den ayrılan Marksist-Leninist bir eğilim söz konusuydu.
Sonuç olarak Kibbutzlarda Marksist- Leninistler toplu olarak ihraç
edildi. İhraç edilenler muhtemelen birkaç yüz kişiydi. Uzun yıllar bu
Kibbutz'larda çalışmış ve yaşamış olan insanlar, sırf Siyonizmi kabul
etmedikleri için hiç acımadan kovuldular.
Ben muhtemelen aşırı radikal sol görüşlerim ve anti-Siyonist
faaliyetlerim nedeniyle Kibbutz'dan atılan son kişilerden biriydim.
Ancak dönemin siyasi ortamı ve Rusya'da siyasi muhaliflere yönelik devam
eden baskılar nedeniyle, insanları fikirlerinden dolayı kovmak revaçta
değildi. Bu nedenle, Kibbutz içinde beni kovmak isteyenlerle
istemeyenler arasında birkaç ay süren bir anlaşmazlık yaşandı.
Özgürlükçü-komünist fikirlerim diğerlerinin hoşuna gitmese de, en sıkı
tarım işçileri arasındaydım ve üç kez Kibbutz'umuzun dış ilişkilerden
sorumlu siyasi komitesinin başkanlığına seçildim. Ancak sonunda
Siyonist-Marksist taraf üstün geldi ve topluluk sakinlerinin %60'ı benim
kovulmam yönünde oy kullandı ve bu nedenle Kibbutz bana tazminat ödemek
zorunda kaldı. Ama sanırım benden sonra başka kimse Kibbutz'dan
atılmadı, çünkü tazminatlar giderek artıyor ve Kibbutz bütçeleri için
sorun yaratıyordu.
Kibbutz içinde Filistinli-Arapların dahil edilmesi konusunda
anlaşmazlıklar var mıydı?
Kibbutzlar başından beri Siyonist sisteme bağlı oldukları için Arap
üyeleri neredeyse hiç kabul etmediler, hatta daha solcu olan Kibbutzlar
bile kabul etmedi. Siyonizmi kabul eden bir Arap eğilimi vardı ve hatta
bazıları Kibbutzlar'da yaşıyordu ama üye olarak değil, stajyer olarak.
Eğitimleri bittiğinde ise üyelikleri reddediliyordu. Kimse onlara toprak
ya da bütçeden pay vermedi.
Ancak tüm bu eksikliklere rağmen Kibbutzlar yine de bazı özgürlükçü
fikir ve uygulamaların test edildiği bir laboratuvardı, ancak sınırlı
bir kapsam ve zaman diliminde.
Zaman ayırdığınız için çok teşekkürler!
Kaynak: Interview with Israeli anarchist Ilan Shalif
Yunanca Orjinal Kaynak: Συνέντευξη με τον Ισραηλινό αναρχικό Ilan Shalif
Çeviri: Yeryüzü Postası
https://www.yeryuzupostasi.org/2024/06/10/israilli-anarsist-ilan-shalif-ile-soylesi/
________________________________________
A - I n f o s Anartistlerce Hazirlanan, anartistlere yonelik,
anartistlerle ilgili cok-dilli haber servisi
Send news reports to A-infos-tr mailing list
A-infos-tr@ainfos.ca
Subscribe/Unsubscribe https://ainfos.ca/mailman/listinfo/a-infos-tr
Archive http://ainfos.ca/tr
- Prev by Date:
(tr) Brazil, OSL: Faísca, ITHA ve OSL: organize anarşizmi ilerletmek için işbirliği! (ca, de, en, fr, it, pt)[makine çevirisi]
- Next by Date:
(tr) Brazil, UNIPA, Causa do Povo #82 - 1 Mayıs ve işçilerin görevleri (ca, de, en, it, pt)[makine çevirisi]
A-Infos Information Center