A - I n f o s
a multi-lingual news service by, for, and about anarchists
**
News in all languages
Last 40 posts (Homepage)
Last two
weeks' posts
The last 100 posts, according
to language
Castellano_
Deutsch_
Nederlands_
English_
Français_
Italiano_
Polski_
Português_
Russkyi_
Suomi_
Svenska_
Türkçe_
The.Supplement
First few lines of all posts of last 24 hours ||
of past 30 days |
of 2002 |
of 2003 |
of 2004 |
of 2005
Syndication Of A-Infos - including
RDF | How to Syndicate A-Infos
Subscribe to the a-infos newsgroups
{Info on A-Infos}
(nl) Protesten tegen neoliberale hervormingen en repressie tegen anti-autoritairen in Rusland (en)
From
Rob Visser <rvisser@antenna.nl>
Date
Fri, 25 Feb 2005 23:33:08 +0100 (CET)
___________________________________________________
A - I N F O S N E W S S E R V I C E
http://www.ainfos.ca/
http://ainfos.ca/index24.html
-________________________________________________
Beste vrienden! – Tijdens de afgelopen 9 dagen is Rusland geschokt door
protesten die niet zijn gezien sinds de “spoorweg oorlogen” in 1998,
toen verbitterde mijnwerkers spoorwegverbindingen in het land
blokkeerden. Het is niet echt verrassend, dat in sommige steden waar
anarchisten en hun vrienden die deze protesten organiseerden en er aan
mee doen, zijn aangepakt door middel van stevige repressie. We hebben
jullie hulp nu nodig! In dit bericht vinden jullie informatie over
repressie in Samara en Perm, en informatie over hoe jullie in het geval
van Perm kunnen helpen. Ik heb ook lange achtergrond informatie voor
jullie opgenomen, zodat jullie kunnen begrijpen waar deze protesten over
gaan. Lees, om op de hoogte te blijven http://russia.indymedia.org
en http://www.avtonom.org
De inhoud van dit bericht:
1)Inleiding
2)Protesten tegen sociale vernedering – eindelijk! (Vertaald van
russia.indymedia.org)
3)Protesten in St. Petersburg 15 januari
4)Repressie in Samara
5)Perm protest tijdlijn, repressie en oproep tot solidariteit
1)Inleiding
Gratis sociale uitkeringen zijn een van de weinige overgebleven
hoekstenen van wat de sociale Sovjet staat was. De meest belangrijke
hiervan zijn gratis transport in de steden en gratis medicijnen voor
veel verschillende soorten mensen – in veel steden bijvoorbeeld groepen
als tweede wereldoorlog veteranen, Afghanistan veteranen, slachtoffers
van repressie, slachtoffers van de Tsjernobyl ramp, wezen, kinderen uit
gezinnen met 3 of meer kinderen, gehandicapten, helden van de Sovjet
Unie, gepensioneerden, politieagenten, medewerkers van de geheime
dienst, helden van socialistische arbeid en andere groepen die recht
hebben op gratis vervoer… in Moskou heeft meer dan 1/3 van de metro
reizigers recht op gratis transport. Naast medicijnen en transport zijn
er ook uitkeringen als gratis telefoon en gratis reizen naar een
sanatorium voor wat van de eerder genoemde groepen. Natuurlijk bestaan
deze diensten vaak in de praktijk niet vanwege “gebrek aan fondsen”.
Neoliberale theoretici propageren het vervangen van gratis uitkeringen
door hun monetaire equivalenten, en ongetwijfeld is dit op de agenda van
Russische liberale hervormers en hun adviseurs van het IMF en de
Wereldbank geweest sinds de eerste dag na de val van het ijzeren
gordijn. Maar liberale hervormers houden geen rekening met:
-inflatie (natuurlijk zijn liberale hervormers uit principe tegen
aanpassingen aan de inflatie)
-dat anders dan gratis goederen het geld equivalent altijd kan eindigen
in de portemonnee van de een of andere bestuurder
-het rommelige bestuurlijke apparaat van Rusland, waardoor veel regio’s
nog niet een mechanisme, noch het geld hebben om afgeschafte uitkeringen
te compenseren
-de bankroete situatie van de helft van de regio’s van de federatie
-en dat geld in het huishouden altijd kan worden gebruikt door iemand
voor wie de uitkering niet was bedoeld
Werkelijk, het waren het korte succes van de parlementaire “communisten”
in Rusland en protesten zoals de “spoorweg oorlogen” en
fabrieksbezettingen aan het einde van de jaren negentig die er toe
leidden dat de liberale hervormers zich een tijdje koest hielden. Maar
toen het Kremlin er in slaagde verdeeldheid te zaaien onder communisten
en de rechtse liberale oppositie bij de parlementsverkiezingen in
december 2003 geheel uit het parlement duwde, was het tijd om de
hervormingen terug op de agenda te krijgen – in volle kracht. In de roes
van de overwinning heeft de KGB kliek die alle macht in Rusland heeft
gekregen een serie hervormingen voorbereid, naast de monetarisering van
uitkeringen ook gedeeltelijke privatisering van het basisonderwijs en
afschaffing van wetten over vrijheid staan op de agenda.
Wetten over monetarisering werden haastig tijdens de zomermaanden in een
paar weken tijd er door gejaagd, op een moment dat de meeste mensen die
zullen worden getroffen door de hervormingen buiten de stad waren –
miljoenen mensen in Rusland zijn gedeeltelijk of volledig afhankelijk
van zelfvoorzienende landbouw, om te kunnen overleven. Een onvoorziene
coalitie die veteranen organisaties, liberaal rechts, kleine
onafhankelijke vakbonden, mensenrechtenorganisaties die de belangen van
de slachtoffers van repressie dienen en “communistische” partijen
verenigde, organiseerde demonstraties tegen hervorming – maar deze
trokken slechts kleine aantallen mensen en werden door het grote publiek
grotendeels genegeerd. Vanwege de afschaffing van de onafhankelijke tv
in Rusland tijdens de afgelopen jaren had het publiek geen enkel idee
wat de monetarisering in de praktijk in hield. Niemand die de tamme
protesten van juli heeft gezien kon de storm voorzien die in januari zou
beginnen, toen de wetten werden uitgevoerd!
Wat zijn de hoeveelheden geld waar we over praten? Op dit moment is een
roebel 28 dollars waard, voor een euro moet je 36 roebels geven [Ed.
Noot: dit klopt ergens niet, want de waarde van de euro en de waarde van
de dollar verschillen niet zo veel]. In de regio Leningrad krijgen
degenen die gratis uitkeringen krijgen een compensatie ineens van 230
roebels per maand. Hiervan zouden ze de eerder gratis telefoon moeten
compenseren (een bedrag ineens van 80 roebels per maand voor een
onbeperkte hoeveelheid telefoongesprekken). Maar bijvoorbeeld een lokale
trein van Gatchina naar Sint Petersburg enkele reis kost 42 roebels, en
de bus is zelfs nog duurder. In Voronezh heeft het stadsbestuur besloten
de afgeschafte uitkeringen te compenseren met een betaling van 100
roebels. Het goedkoopste stadstransport kost 4,50 roebels. Maar als een
gepensioneerde een zelfvoorzienende boerderij buiten de stad heeft om
niet van de honger om te komen, kan hij daar met dit geld slechts twee
keer per maand naar toe reizen.
11 januari – in Dzerzhinsk in de Nizhni Novgorod regio demonstreren 400
veteranen en gehandicapten illegaal tegen de afschaffing van gratis
uitkeringen.
12 januari – 1000 gepensioneerden en gehandicapten demonstreren in
Penza, waarbij ze de betaling van de financiële compensaties eisen.
13 januari – 2000 gepensioneerden demonstreren in Stariy Oukul, waarbij
ze eisen dat de uitkeringen worden teruggegeven.
13 januari – 300 demonstreren in Krasnoyursk (buitenwijk van Moskou).
14 januari – 400 in Kaluga.
14 januari – 1500 in Penza.
14 januari – 200 in Cherepovets.
14 januari – 200 in Rybinsk.
15 januari – 1000 in Himki (buitenwijk van Moskou).
15 januari – 300 in Kazan.
15 januari – Minstens 8000 in St. Petersburg.
18 januari – 1000 in Perm.
18 januari – 5000 in Tomsk.
En dit is slechts een deel van de collectieve, min of meer spontane
protesten. En individuele protesten, zoals het niet betalen en aanvallen
van conducteurs, zijn zelfs nog meer verbreid. In sommige steden stelt
de gemeente alleen mannelijke conducteurs aan, omdat ze denken dat
vrouwelijke conducteurs te kwetsbaar zijn voor aanvallen van
gepensioneerden en gehandicapten. In Kaliningrad bracht het stadsbestuur
haastig het vrije reizen van de politie terug toen een groep smerissen
een conducteur hadden mishandeld.
Anarchisten zijn verrast door zowel de schaal als de militantie van deze
protesten, net als alle andere politieke groepen. In Moskou is deze
verrassing ook te wijten aan omstandigheden die stadsgebonden zijn – al
in de jaren negentig wees de Moskouse sterke man Yuri Lwahlow IMF
adviseurs de deur, en sindsdien is zijn beleid het behouden van de
sociale Sovjet staat geweest. Dit is mogelijk omdat Moskou 25 keer zo
rijk is dan de armste Russische regio’s.
“Het voorrecht van Moskou” is ook een cruciale methode om de
arbeidersklasse verdeeld te houden en stabiliteit in het centrum van het
rijk te handhaven. Het was vanaf het begin duidelijk dat in Moskou geen
gratis uitkeringen zouden worden afgeschaft. En de zelfde strategie werd
ook gekozen door de regionale autoriteiten van Moskou – maar niet ten
aanzien van de reizen binnen de stad!
Dus werd Moskou vanaf 1 januari afgesloten voor gepensioneerden en ieder
ander uit de buitenwijken die voorheen van de gratis reis uitkeringen
genoot. Al snel werden deze gebieden brandhaarden van radicaal protest –
in Himki in het noordoosten groeide een piket door 50 gepensioneerden
uit tot 200 personen die probeerden de snelweg Moskou-St. Petersburg te
blokkeren, toen voorbijgangers zich spontaan aansloten. Moskou en de
regionale autoriteiten besloten tot een haastige afspraak voor een
tijdelijke terugkeer van het gratis reizen voor binnen de stad vanaf 15
januari, maar protesten worden nog steeds gepland op meer dan 20 plekken
in de regio Moskou.
Ook in veel andere steden hebben de autoriteiten snel concessies gedaan:
-In Samara werd aan gepensioneerden een gratis transport tot het eind
van januari beloofd.
-De president van Tatarstan, Mintimer Shaimer, beloofde de compensaties
te verhogen.
-De gouverneur van Kuzbass beloofde gratis reizen aan gepensioneerden.
-In Vladimir Oblast werden de prijzen van lokale treinen voor
gepensioneerden verlaagd tot 20 roebel.
-In Penza werden de gratis reis uitkeringen opnieuw ingevoerd.
-In Tyumen kregen de gepensioneerden alle uitkeringen terug.
-Hetzelfde in Yekaterinburg.
-Hetzelfde in de regio Primorsk in het Verre Oosten voor al degenen die
genoten van gratis reizen.
-Hetzelfde in Almatavsk.
-Hetzelfde in Chalyabinsk.
-In Chukotka in het Verre Oosten werden alle uitkeringen met betrekking
tot gemeentelijke betalingen opnieuw ingevoerd, evenals medicijnen.
-In Bashkiria 100% toename van de compensaties.
-In Sint Petersburg besloot de metro plotseling alle gepensioneerden
gratis toe te laten, zonder enig gepubliceerd besluit.
-Uiteindelijk moet worden gezegd dat sommige van de protesten ook
profijt hebben van de hervormingen. Dat is het meest vaak het geval in
ver afgelegen plattelandsplekken, waarin de ouderen nooit hebben
geprofiteerd van gratis reizen of medicijnen. Daar worden extra’s van
honderden roebels verwelkomd. Dus de anarchistische eis als deel van
deze protesten hoeft niet eenvoudigweg de terugkeer van de oude situatie
te zijn.
2)Protesten tegen sociale vernedering – eindelijk! (Vertaald van
russia.indymedia.org)
door Sofia, 16 januari 2005
Al voor de vaststelling van de wetten over de zogenaamde
“monetarisering” van sociale uitkeringen in het landelijke parlement in
de afgelopen zomer, waren er pogingen om massieve protesten te lanceren
tegen de feitelijke afschaffing van de sociale garanties. Maar omdat de
staatspropaganda met volle kracht een beroep deed op het geweten van de
burgers, waarbij de hervormingen werden voorgesteld als een werkelijke
verbetering van de sociale situatie van miljoenen mensen die
verschillende sociale uitkeringen gebruiken (van gratis transport tot
gratis medicijnen), mislukte de poging om de noodzakelijke aandacht te
krijgen voor deze serieuze hervormingen van het al a-sociale staatsbeleid.
Deze wetten zijn op 1 januari uitgevoerd, en sinds toen hebben degenen
die genoten van de uitkeringen de gevolgen er van ondervonden. Tijdens
de eerste weken van januari waren er niet-gelegaliseerde protestacties
in het hele land; in Himki (buitenwijk van Moskou), Sint-Petersburg,
Samara, Penza, Vladimir, Barnaul, Stavropol, Tartarstan, Udmurtia … in
iedere stad waren er honderden of duizenden deelnemers. Terwijl in het
begin van de protesten de terugkeer van de transport uitkeringen werd
geëist, eisten boze activisten al snel het aftreden van de regering en
president Poetin.
Ondertussen gaf de regering al de schuld aan slecht werkende regionale
machten, KPRF (de Communistische Partij van de Russische Federatie),
RKRP (de Russische Communistische Arbeiderspartij) en zelfs nazi’s
werden beschuldigd van het organiseren van de protesten – de
machthebbers zijn nog niet zo ver om te kunnen vaststellen dat mensen in
deze situatie geen organisatoren nodig hebben.
In sommige steden brak de OMON de demonstraties op, maar meestal lijken
de machthebbers bang en houden ze zich in. Volgens de officiële
mythologie zijn gepensioneerden “alles voor ons” – we houden van ze,
respecteren ze en zorgen met alle beschikbare middelen voor ze.
Gepensioneerden en andere oudere mensen zijn ook het meest
gedisciplineerde deel van de bevolking, worden altijd gebruikt door
parlementsleden, gouverneurs en de president zelf.
Dit is waarom protesten van de gepensioneerden, die de machthebbers
eerst probeerden door stilte te negeren, al een object van spellen van
“spin-dokters” zijn geworden.
3)Protest in St. Petersburg 15 januari
door Pyotr Rausch van de anarchistische liga St. Petersburg
Ongeveer 1000 personen verzamelden zich om 12.00 uur bij Smolna in een
illegale, spontane bijeenkomst. Na 2 uur, zonder eerdere overeenstemming
met de stadsautoriteiten, bewoog de menigte zich naar Suvorovsky,
waarbij het verkeer werd geblokkeerd. De menigte ging verder naar Nevsky
Prospekt, waar ook het verkeer werd geblokkeerd. Slechts enkele van de
leuzen concentreerden zich op de huidige kwestie van de uitkeringen – de
meeste er van hadden een algemeen, politiek karakter: “Weg met Poetin!”.
“Weg met de regering!”, “Weg met Matvienko!” (de burgemeester van St.
Petersburg), “Weg met het regime van plundering!”, “Revolutie!”,
“Aftreden van de regering!”, “Het aftreden van Poetin!”, “Poetin moet
zich schamen!”, “Weg met de autocratie!”, “Weg met de Poetin bende!”,
“Het volk is genoeg geplunderd!”.
Tijdens de voortgang van de demonstratie bleef het aantal deelnemers
groeien, toen de demonstratie bij de Sadovaya straat aan kwam waren het
al meer dan 5000 mensen. Daar kwam de groep samen met degenen die vanaf
13.00 uur hadden geprotesteerd bij Gostiniy dvor – in het begin waren er
400 personen maar tijdens de dag nam het aantal constant toe, toen de
groep samen kwam met de hoofdmars waren het al meer dan 2000 personen.
Een menigte van 7000 blokkeerde al het verkeer bij het kruispunt van
Nevskiy prospekt en de Sadovaya straat. Sprekers nodigden iedereen uit
voor komende protesten op 22 januari (herdenking van de Bloedige Zondag
bij Gostiniy dvor in 1905), 25 januari (om 18.00 uur bij het Lenin
standbeeld naast het Finland spoorweg station) en 26 januari (9.30 uur
op het Isaak plein).
Tegelijkertijd waren er ongeveer 1000 mensen in het Victory park, die
verkeer in de Moskou prospekt stil legden. Van daar bewoog de menigte
zich naar het herdenkingspunt van de belegering van Leningrad. Tijdens
het lopen reed een boze automobilist over drie activisten heen, waarvan
er een stierf.
De overgrote meerderheid van de activisten zat niet in een politieke
organisatie, hoewel er in het victory park sprekers waren van het
liberale “Yabloko”, het pro-Kremlin linkse “Moederland” en
communistische groepen – er waren activisten van verschillende
autoritaire communistische groepen, anarchisten en
mensenrechtenorganisaties in de mars van Smolna naar Sadovaya – maar het
aantal van deze “gepolitiseerde” elementen was niet meer dan 200 van het
totaal. Al de politieke structuren werden verrast door de omvang van
deze protesten. Al het agitatie materiaal werd in de menigte met veel
belangstelling gelezen. In het begin stond de politie onverschillig
tegenover de protesten, hoewel ze in het verloop van de dag meer actief
werden. Maar ze konden niemand arresteren.
4)Repressie in Samara
Op 15 januari maakte de activist van de NGO “Voor bescherming van de
rechten van het electoraat ‘Voice’” Aleksander Lashmakin een rit in een
kleine bus met Aleksei Ivanov, van de plek van spontane protesten tegen
monetarisering op het kruispunt van Novo-Vokzalnoy straat en de Moskouse
snelweg. Plotseling hielden agenten in burgerkleding de bus tegen,
liepen naar binnen en namen A. Ivanov en A. Lashmakin mee, zonder enige
documenten te tonen. A. Ivanov en A. Lashmakin werden naar het
politiebureau in de industriële regio van Samara gebracht. Lashmakin
werd brutaal geslagen, hij werd in het gezicht geslagen, zijn mond werd
met tape dichtgeplakt en hij werd onderworpen aan de traditionele “Dyba”
marteling, waar hij werd opgehangen tussen twee stoelen en geslagen.
Toen werden beide overgeplaatst naar een cel, waar iedereen die tijdens
de dag was gearresteerd wachtte voor de rechtszitting op de volgende
dag. Smerissen riepen “jullie zullen allemaal lijden vanwege hem
(Lashmakin)”, en spoten traangas rond. Dit werd beweerd door mensen die
gisteren tegelijk met Lashmakin naar de rechtszitting werden gebracht,
op 18 januari. Uiteindelijk stortte de zaak tegen Lashmakin in de
rechtbank ineen.
(Verkort en geredigeerd van een bericht van Lydmila Kuzmina vanuit het
gerechtsgebouw)
Noot: Lashmakin is niet lid van een anarchistische groep, maar heeft
vaak met anarchisten samengewerkt, hij was ook een van de meest actieve
mensen in het radicale ecologische protestkamp in Perm in de zomer van
2004. Hij verdient alle steun die we kunnen geven!
5)Perm protest tijdlijn, repressie en oproep tot solidariteit
Op 18 januari begon om 12.00 uur een bijeenkomst. Op het kruispunt van
de Lenin en Kuybyshev straten kwamen in het begin 1000 mensen bijeen. De
eerste bijeenkomst verstoorde geen verkeer, maar spoedig gaf de politie
bevelen om de auto met luidspreker weg te halen – dit provoceerde mensen
die besloten een blokkade in te stellen. Politie verzamelde zich rond de
bijeenkomst.
13.15 uur deelnemers aan de bijeenkomst begonnen met het verzamelen van
handtekeningen, met als eisen:
1.Gratis transport voor alle categorieën mensen die tot 1 januari 2005
van dit recht genoten.
2.Het behoud van alle andere uitkeringen, die worden bedreigd door wet
artikel 122 en besluiten van de lokale machthebbers.
3.Het financieren van bovengenoemde eisen uit budgetten van steden en
regio’s.
Tot 13.45 uur groeit het aantal deelnemers tot 2000 personen. De politie
is nog steeds neutraal. 14.00 uur: De bijeenkomst verplaatst zich naar
het kruispunt van de Lenin en Popov straten, en blokkeerde het verkeer
naar de enige brug over de rivier Kama, die twee delen van de stad met
elkaar verbindt. Officials van het regionale bestuur nodigen
vertegenwoordigers van de bijeenkomst uit om over alle problemen te
discussiëren, maar dit was voor de deelnemers niet genoeg. Deze radicale
zet verrastte de politie, en ze begonnen “avtozaks” (auto’s voor het
transport van gevangenen) te halen voor het geval massale arrestaties
nodig waren.
14.10 uur De politiechef van de regio Perm, Yuri Gorlov, kwam naar de
bijeenkomst en nodigde mensen uit te discussiëren met gouverneur Oleg
Chirkunov, waarbij hij beweerde dat de gouverneur met zo’n lawaai geen
“constructieve discussie” kon hebben. De politie blokkeerde de weg naar
de brug over de rivier Kama met bussen. Maar uiteindelijk kwam om 14.20
uur de gouverneur zelf naar de bijeenkomst.
14.20 uur Gouverneur Oleg Chirkunov kondigde aan dat hij niet op straat
zal discussiëren met mensen, en hij nodigde iedereen uit naar het gebouw
van het bestuur. De bijeenkomst stemde over de kwestie of ze zouden
gaan, en de meerderheid besloot dat ze de kwesties alleen op straat
zouden bespreken.
14.31 uur Na de toespraak van Oleg Chirkunov maakten agenten van de
verkeerspolitie een ketting om de weg van de bijeenkomst naar de Kama
brug te blokkeren.
14.40 uur Chirkunov weigerde nog steeds met de bijeenkomst te praten. Op
de vraag “worden gratis uitkeringen teruggegeven aan gepensioneerden
antwoordde Chirkunov eerlijk “Nee”. De menigte omringde Chirkunov vanaf
iedere kant.
14.50 uur Aan de politie werd het bevel gegeven organisatoren van de
bijeenkomst te arresteren. Onder hen Roman Yushkov, activist van het
lokale Anarcho-Ecologisch Verzet, en een andere deelnemer van het
protestkamp van de zomer van 2004, Yuri Bobrov. Mensen reageerden op de
arrestaties door gouverneur Chirkunov te gijzelen, en ze eisen dat
Chirkunov wordt geruild voor gearresteerde anarchisten en andere
activisten.
14.59 uur De politie gaat akkoord met het ruilen van gearresteerde
activisten en de gouverneur, iedereen wordt vrijgelaten.
Jullie solidariteit is nodig!
Het is geen verrassing dat het bestuur van Perm vanwege deze vernedering
toegewijd is aan het bestraffen van lokale activisten. Volgens de
huidige informatie plannen ze Roman Yushkov van het Anarcho-Ecologisch
Verzet, en Anastasiya Maltseva en een aantal mensen van andere groepen,
te arresteren. Gisteren, 18 januari, werden Aleksandr Reznik van de
onafhankelijke vakbond “Solidarnost” en zijn vrouw al gearresteerd, en
ze worden vastgehouden in het regionale Lenin politiebureau.
Lokale activisten vragen jullie het stadsbestuur te bellen, en die te
weerhouden van het openen van strafrechtelijke zaken tegen activisten en
om vrijlating van gevangenen te eisen. Telefoonnummers van het
stadsbestuur zijn
+7-3412-12-64-57
en
+7-3412-34-94-91
*******
*******
****** The A-Infos News Service ******
News about and of interest to anarchists
******
COMMANDS: lists@ainfos.ca
REPLIES: a-infos-d@ainfos.ca
HELP: a-infos-org@ainfos.ca
WWW: http://www.ainfos.ca/
INFO: http://www.ainfos.ca/org
-To receive a-infos in one language only mail lists@ainfos.ca the message:
unsubscribe a-infos
subscribe a-infos-X
where X = en, ca, de, fr, etc. (i.e. the language code)
A-Infos Information Center